Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

Vervolg zaterdag 23 september 1944

De Russen zijn het offensief tegen Hongarije begonnen. Hongarije wil zich graag uit de oorlog terug trekken. Het is eigenaardig te vernemen, dat men nu over Duits bezet gebied spreekt. De Neurenbergerwetten zijn vervallen, de Hitlerjugend, enfin, diverse andere die we niet allemaal weten.

De evacués uit Beverwijk en Velsen zijn nog steeds aan het verhuizen. Het is droevig om te zien. Bakfietsen of andere vervoermiddelen zijn er niet meer. Nederland zit zonder vervoermiddelen. Wij hoorden zelfs vertellen, dat er iemand een houten bak had gemaakt en daar onder rolschaatsen had bevestigd. Zo heeft hij het één en ander kunnen vervoeren. Anderen deden dit met een theemeubelautoped. Sommigen zag men met een grote kinderlocomotief enz. Als het niet zo indroevig was, dan zou men kunnen lachen. De bakfietsen die de openbare weg passeren, ook al zijn het broodbakfietsen, worden van hun onderstuk ontdaan en het bovenstuk wordt langs de weg gesmeten en je hebt hiermee akkoord te gaan, anders krijg je een kogel en zo ga je maar door.

We krijgen bij de slagers van de week bevroren groente. Onze vuilnisemmers kunnen nog maar eens per week geleegd worden. Gastoevoer is slecht en ook s avonds de elektra.

We zijn in de regen op stap geweest. Cor had me helemaal in een gummi-jas gewikkeld en ik had het verpleegsterskapje van Mimi weer op. Het was echt leuk, vooral als er soms zoveel druppels van de boom afvielen net in mijn snoetje. Bij Mimi kreeg ik drie heerlijke borstplaatjes en drie echte zandkoekjes. We hebben vanmiddag met ons drieën geslapen en daarna ben ik wat jengelig geweest. Ik wil maar geen bolusje doen en het gaat heus niet moeilijk. Ik zit graag op schootje en koketteer met onze buurman meneer King.

24 september 1944 zondag

Het is een ontzettend trieste dag geweest vandaag. Het stormde en het regende, we zijn dan ook de hele dag thuis gebleven. In onze harten is het ook zwaar te moede. Ons land staat aan de hevigste vernielingen ten prooi. In Nijmegen op sommige punten is men nog aan het vechten en in Arnhem wordt de zwaarste strijd geleverd van de hele oorlog. Er zijn nieuwe troepen neer gelaten voor versterkingen, maar de Duitsers vechten met de moed der wanhoop. De brug is nog steeds in Duitse handen, de spoorbrug bij Nijmegen is opgeblazen evenals de brug van Helmond. Weert is in het bezit van de geallieerden. In Italië rukt men verder opwaarts naar de Povlakte. De Russen hebben de Oostzee in hun bezit. Iedere Duitser wordt daar uit verdreven. Finland heeft de strijd tegen Duitsland op genomen. Overal wordt even zwaar gevochten.

Ik hoest een beetje en Greet heeft ook wat last van haar keel. Je ziet al dames in

216