Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

De Amerikanen zijn in de voorstad van Brest. Duitsland is van alle kanten gebombardeerd. In Italië rukt men door Florence. Bretagne is afgesloten en de Duitsers die er nog zijn worden ingesloten. Rusland rukt op.

6 augustus 1944 zondag

Goed nieuws. De paus heeft gesproken. Hij zegt dat Duitsland de oorlog heeft verloren en dat verder bloedvergieten nutteloos is. Men rukt langs alle kanten stevig op. Zouden wij dit jaar vrij komen? Wij krijgen wel het gevoel, het begint te dagen. Ik had vandaag erg last van mijn tandjes, maar ze staan op doorkomen. Cor heeft mij vroeg in bed gelegd. Greet en Cor moeten nog plakken.

7 augustus 1944 maandag

Ik ben ziek. Dokter is geweest en ik heb een beetje keelontsteking. Hoe ik er aan kom weet niemand. Ik moet in mijn bedje blijven en had 39 koorts. In mijn bedje blijven vind ik heel erg, ik doe liever stap, stap. Greet en Cor moesten vandaag naar Heemstede dat wil zeggen vanmiddag. De twee Oma’s bleven thuis. Oma van Hinte en Oma Hennekam, die hebben dan ook verder op mij gepast. Toen Greet en Cor om half negen thuis kwamen sliep ik nog niet. Ik had trouwens de hele middag en morgen geslapen, toen mocht ik even mee naar beneden. Ik heb een paar biscuitjes opgegeten en ben toen rustig na een half uurtje gaan slapen. Een Engelse generaal heeft gezegd, dat de oorlog in de komende drie weken beslist zal worden, toch zijn wij bang dat er nog zeer akelige dingen zullen gebeuren. Er worden diverse jonge jongens opgepikt. De Amerikanen zijn echter doorgebroken en er is geen houden meer aan.

8 augustus 1944 dinsdag

De dokter is weer geweest en ik moet in mijn bedje blijven. Ik vind het verschrikkelijk en heb het hele huis bij elkaar gebruld. Cor heeft met Joke mijn bedje naar beneden gehaald en in de salon neergezet, maar wat men ook doet, ik schreeuw het uit. Greet bracht mij kaas en het pindastelletje, maar ik schreeuwde van drift. Toen liet men mij alleen uithuilen en ik kwam tot bezinning. Mijn keeltje is niet zo rood meer, toch mag ik niet de straat op, maar wel stap, stap in huis en dat vind ik al heerlijk. Toen ik uit mijn bedje kwam om vier uur werd er getempt en ik had geen koorts. We hebben toen de dokter opgebeld om zes uur en het was in orde.

De Russen trekken hun legers samen. De Amerikanen zijn op weg naar Parijs.

9 augustus 1944 woensdag

Ik zit vol met galbultjes en het ergste is dat ik ze stuk krab. Mijn ene wangetje zit vol en mijn beentjes en mijn armpjes. Ik ben erg huilerig vandaag en Cor heeft

198