Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

me vanmiddag nadat ik had geslapen maar weer in mijn bedje gelegd. Ik ben toen weer gaan slapen. Nu heb ik lekker gegeten, wel niet zo veel, maar toch behoorlijk en tippel ik de kamer zo’n beetje rond.

Acht generaals zijn er in Duitsland door de strop van het leven beroofd. Het zijn diegenen die de aanslag op Hitler hebben gepleegd. In allerijl is men in Pruisen aan het loopgraven maken, om de Russen nog tegen te houden. De anderen trekken langzaam op. Cor heeft een weddenschap gesloten met Oom Han, dat ze deze week nog in Parijs zouden zijn, maar dat zal wel ijdele hoop zijn.

Mevrouw K. geeft een buurtfuif als ze in Parijs zijn en op onze gezichten is de vreugde reeds te lezen.

10 augustus 1944 donderdag

We zijn niet uit geweest vandaag. Ik was erg jengelig en schreeuwde wanneer ik mijn zin niet kreeg. Ja, ik ben waarschijnlijk een beetje verwend. Het weer is een beetje triestig vandaag. Ik heb van Oom Kees twee appels gekregen. Daar heeft Cor appelmoes van gemaakt en dat heb ik allemaal opgegeten, heerlijk gewoon. Ik zei maar steeds, meer, meer.

Van de Russen helemaal geen nieuws. In Bretagne wordt hard gevochten.

11 augustus 1944 donderdag

Mijn galblaasjes verdwijnen een beetje. Cor smeert het ’s middags en ’s avonds in met vaseline en Greet ’s morgens met een Arabellastift. Mijn muggen worden ’s morgens en ’s avonds doodgemaakt. Er zijn er bij die al vol bloed zitten. Men zegt dat er zeer veel muggen zijn en dat komt doordat de landerijen vol water staan.

De Amerikanen rukken op naar Parijs. Bij de Pruisische grens wordt sterk gevochten.

12 augustus 1944 zaterdag

We zijn vanmorgen uit geweest, boodschappen gedaan en vanmiddag kregen we gasten, maar liefst vijf. Toen hebben we heerlijk gegeten en werd ik weer lekker verwend. Ik kreeg lekkere brokjes en mocht op schoot zitten. Ik werd toen natuurlijk lastig, wanneer ik mijn zin niet kreeg. Cor begon op mij te mopperen en ik ging uit mezelf in de hoek staan. Mijn hoofdje is één en al krul en Cor en Greet hebben de grootste last om dit ’s morgens uit te kammen. Ze doen dit dan ook meestal, als ik in het badje zit. Dan word ik afgeleid en heb geen erg in pijn. Er is aan de fronten niet veel nieuws. In Duitsland werkt men in koortsachtige haast aan de Oost Pruisische grens.

199