Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

ik even in mijn bedje gelegen. We hebben lekkere pudding gegeten. Dat zeg ik al heel goed. Punning, punning en ik ben er dol op. Mijn lopen gaat uitstekend, behoudens dat ik nog al eens val. Al de telefoons dat wil zeggen voor een zeer groot gedeelte, zijn in Amsterdam afgesloten. In Frankrijk maakt men vorderingen, net als in Italië en Finland.

ip juni 1944 maandag

We zijn vanmorgen op stap geweest, alhoewel het maar koud blijft. Ik ben weer gevallen. Mijn tand door mijn lip, gelukkig ben ik het altijd nogal vlug vergeten. Ik rijd graag in mijn kleine wagentje. Plukkie is nog niet beter, morgen komt de dokter weer. Men is op weg naar Cherbourg, nog 13 km. De Russen naderen Viborg. In Italië is men op weg naar Florence. De robots, het vliegtuig zonder piloot, Duitslands nieuwe wapen vliegt gestadig naar Engeland. Toch is men niet bevreesd, hieraan moet toch eens een einde komen, aangezien geen enkel vliegtuig terugkeert, en dit niet vanwege materiaalschaarste.

20 juni 1944 dinsdag

Vanmorgen om kwart voor acht luchtalarm. Wij sprongen ons bed uit, er was echter niets loos. Alleen dat er duizenden vliegtuigen over vlogen naar Duitsland, ’s Middags weer luchtalarm, er werd flink geschoten. Toch ben ik nog even met Greet weg geweest, maar het was wel angstig. Er was voortdurend actie in de lucht. We waren echter vlug terug. Lekkere aardbeien gehaald en wat vlees voor Plukkie. Een half ons f. 1.74, toch is Plukkie er van opgeknapt. Cor is ook ziek. De dokter is geweest. Ze geeuwt verschrikkelijk. Ze heeft waarschijnlijk bloedarmoede. Morgen wordt haar bloed onderzocht.

De Russen zitten in de voorstad van Viborg. De Finnen hebben weer vredesvoorwaarden aangevraagd. Stalin heeft geantwoord, niet met de huidige regering te willen onderhandelen. Men is tot de ontbinding van het kabinet over gegaan. Pasikiri die te oud is om een nieuw kabinet te vormen, zal wel onderhandelingen aanvoeren. Men is 4 km van Cherbourg. Er is een bunker (veroverd) waarvan de muren 3 meter dik zijn en welke vier verdiepingen onder de grond heeft. De Duitsers hadden daar wel eten voor 10 jaar. Er waren o.a. 270 000 kazen enz. enz. Munitie was er in overvloed. Men had nooit gedacht dat de geallieerden deze bunker konden bezetten. Het schiereiland is afgesloten en drie divisies Duitse soldaten zitten ingesloten. Ze vechten van beide kanten als leeuwen. In Italië gaat het hard. De paus heeft de Engelse soldaten ontvangen en toegesproken. In Rome is de synagoge weer opengesteld.

179