Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

een prinses in mijn nieuwe wagen en zat trots rechtop. De mensen zijn hier weer een beetje down. Duitsland heeft n.1. met een nieuw wapen gewerkt. Een vliegtuig zonder piloot met een zeer lichte bommenlast. Overdag en ’s nachts worden deze vliegtuigen afgeschoten. Boven Engeland ploffen deze neer met hun lichte bommenlast. Later in de avond werden wij er wat rustiger over, aangezien wij de mening zijn toegedaan dat er geen materiaal genoeg is om dit lang vol te houden. Tokio is zwaar gebombardeerd met vliegtuigen van drie verdiepingen met een vleugelbreedte van 50 meter. De wonderen van de techniek worden geboren, helaas alleen om te vernietigen. Meneer van Mook, onze minister van koloniën heeft gesproken en onze jongemannen voorbereid, wanneer wij eenmaal bevrijd zijn, dat zij zich hebben in te zetten voor de vrijmaking van Ned.-Indië.

17 juni 1944 zaterdag

Koud, koud en geen kolen om te stoken. Het is gek, dit klimaat. Het is nog nooit zulk slecht weer geweest. Regen en storm en koude, de mensen lopen met dikke jassen aan.

Ik doe niet anders dan om koeke roepen. Vanmorgen waren er nog twee, toen zei Greet, die zijn voor morgen. Mevrouw Schoonman was er en die zei, och geef er maar eentje. Greet zei, ik krijg geen biscuitjes meer. Dan krijgt ze van mij, zei mevrouw Schoonman. En vanmiddag had ik weer een zakje biscuits. We hebben van de week als groente anderhalve bloemkool en anderhalve komkommer gekregen op de bon. Cor haar moeder bracht een grote bloemkool en uit Brabant kwam een fles olie, havermout en wat spinazie. Er zijn hier gezinnen die zonder aardappelen en groenten zitten en de mensen gaan er op uit om te halen. Dan wordt alles in beslag genomen. Van de week was er zo’n razzia in de Beethovenstraat. Er was een dame die zei: u kunt mijn groenten in beslag nemen en mij een bekeuring geven, maar mijn tas krijgt u niet. Daarop rukte zo’n landwacht de tas uit haar handen. Men noemt deze mensen Jan Hagel, omdat zij met hagel mogen schieten. Oom Kees kwam gelukkig ook nog met vier kleine bloemkooltjes. Die kostten f. 2.40, maar we hebben gelukkig weer wat. Ik kan Cor toch zo lekker plagen. Dan doe ik net of ik een plasje moet doen en dan loop ik als een kleine gans waggelend weg en gillen dat ik dan doe. Cor durft mij dan niet te pakken. Ze is bang dat ik dan zal vallen. Het eiland Elba is door Franse troepen aangevallen en op de plaats waar Napoleon eens was, wappert de Franse vlag. Ook het leger heeft te kampen met het slechte weer, toch gaat het langzaam voorwaarts. Men is nog 15 km van Cherbourg.

18 juni 1944 zondag

We zijn niet uit geweest vandaag. Och ja, we zijn op verjaarsvisite geweest en we kregen cake en aardbeien en echte koffie, ’s Middags kwam Oma haken en heb

178