Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

13 juni 1944 dinsdag

Vandaag was het Antoniusdag, Greet en Cor zijn eerst naar Tante Hennie geweest en toen naar Plukkie die gelukkig morgen weer thuis komt. Daarna naar Antonius, ze hebben hem bloemen gebracht.

De strijd aan alle fronten gaat rustig door. De koning van België is uit België weggevoerd en zit als gijzelaar in Duitsland.

14 juni 1944 woensdag

Het was vanmorgen een beetje behoorlijk weer. We zijn toen naar Oma gegaan op de Leidsegracht. Daar heb ik wel vier koekjes opgegeten en steeds zei ik maar weer koeke, koeke. Ik kreeg op het laatst niet meer. Toen we naar huis wandelden, het zonnetje scheen, viel ik in slaap. In de Van de Veldestraat bij het stedelijk museum wordt midden tussen de villas een grote bunker gebouwd. Zand, stenen enz. worden met kruiwagens naar boven gesjouwd.

In Frankrijk wordt ontzettend gevochten. Kleine plaatsjes zijn het ene ogenblik in Duits, het andere ogenblik in Engels bezit. In grotere plaatsen wordt om de straten gevochten. In Italië gaat het goed. In Finland rukt men op.

Plukkie is weer thuis. Hij was erg vies en is vanmiddag gewassen. Ik ben mijn tand door mijn lipje gevallen en heb erg gehuild.

1$ juni 1944 donderdag

We zijn weer uit geweest vanmorgen; weer naar Oma en naar de Elandsgracht. Het was een hele wandeling, maar het was gelukkig goed weer. Ik tippel het huis rond alsof ik nooit anders deed en met die Duitser kan ik af en toe een beetje vrijen. Hij ruikt zo lekker geparfumeerd en daar ben ik dol op. Als Cor haar gezicht invet, dan moet ik ook steeds ruiken, zo lekker vind ik het. Cor had een potje huidcrème gekocht en omdat ik het zo lekker vond ruiken, mocht ik het vasthouden. Het dekseltje kreeg ik eraf, ik stak er toen mijn vinger in en begon te likken. Greet heeft het toen allemaal uit mijn mond gevist. Ik heb ook twee plasjes op de grond gedaan.

In Frankrijk gaat het zeer langzaam en er wordt verwoed gevochten. In Italië gaat het hard en is er van Duitse zijde weinig tegenstand. In Karelië gaat het ook zeer langzaam en maakt Rusland slechts kleine vorderingen.

16juni 1944 vrijdag

Bar slecht weer. Regen, wind en ijskoud, men noemt dit een zachte winter. We hebben Oma vanavond even naar de tram gebracht en ik mocht in mijn kleine wagentje. Het hobbelde zo lekker over de stenen en wanneer we dan op het asfalt kwamen dan was het uit met hobbelen. Dan deed ik dit zelf. Ik voelde mij als

177