Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

6januari 1944 donderdag

Het heeft vandaag gehageld en geregend, ook stormde het en we zijn de hele dag thuis gebleven.

7 januari 1944 vrijdag

We zijn vandaag naar Tante Annie geweest, zij was nog steeds ziek en was blij dat ik er was. Daarna zijn we naar Oma Draak gegaan en Tante Maartje is mee hier naar toe gegaan. Zij heeft hier een boterham gegeten. Het voornaamste zou ik vergeten, we zijn dokter Sajet-Venema op wezen zoeken, die terug was uit Vught. Zij heeft inderdaad kolen moeten sjouwen als straf en hout moeten zoeken in het bos. Bij haar thuis is alles gestolen, de vloerbedekking, haar persen en haar linnenkast. Ze was hard aan het werk. Maandag a.s. hervat ze haar praktijk weer. Volgende week komt ze hier een dag eten. De transporten van Joodse mensen moeten ook verschrikkelijk zijn.

8 januari 1944 zaterdag

Eerst zijn we vanmorgen uit geweest en vanmiddag, nadat ik geslapen had, weer. Greet zei tegen me toen ik wakker werd, je krijgt een lekker kopje thee. Ik werd wild in mijn bedje en was haast niet meer te houden.

De bewoners van Zuid moeten de wacht houden op Schiphol; naar wij hoorden start men nu op de autoweg. De Russen zijn veel in de aanval en men is al ver gevorderd op Pools gebied.

Er is vandaag een ontzettend koude wind en naarmate het later wordt neemt de wind in hevigheid toe.

Ik houd me nu met één handje vast als ik sta en wanneer ik mijn twee handjes vol heb en ik zie nog iets wat ik wil hebben, dan stop ik het maar in mijn mond. Zo houd ik het dan vast. Ik ben vanavond heel lief gaan slapen.

9 januari 1944 zondag

Vandaag luchtalarm, alhoewel het zeer beneveld (mistig of nevelig) was. We zijn vandaag niet uit geweest, het was donker en triestig weer. Greet heeft me lekker gebadderd. Cor moest even weg en toen hebben Greet en ik lekker gespeeld.

10 januari 1944 maandag

Weer luchtalarm vandaag. Ze vlogen zeer laag. Het was vandaag wel goed weer, maar Cor is grieperig en dus zijn we niet uit gegaan.

Ik sta nu in mijn box en houd me al met één handje vast. Ik val natuurlijk ook steeds en als ik dan wil huilen, gaan Cor en Greet gek doen. Dan begin ik te lachen en is de pijn zo vergeten.

128