Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

11 januari 1944 dinsdag

Vandaag dachten we beslist de invasie te hebben. Honderden vliegtuigen vlogen over. We hadden driemaal luchtalarm, 1 van anderhalf uur, ja, de hele dag was ontwricht. De mensen die doorglipten kregen een boete. De schuilkelders zijn bevuild, daar gaat dus niemand in. Greet en ik hebben voor het raam gekeken, maar we hebben niets kunnen zien. We hoorden hier de bommen vallen en dachten dat het Schiphol was. Het bleek IJmuiden te zijn, de hoogovens.

Ik heb heerlijk lang geslapen vanmiddag en als ik dan uit mijn bedje kom, krijg ik een heerlijk kopje thee en een paar koekjes. Die knabbel ik dan heerlijk op.

12 januari 1944 woensdag

Het was erg dampig vandaag; geen luchtalarm. Oom Antoon en Tante Annie zijn geweest. Tante Annie noemt mij een blij kindje. Ik heb altijd plezier. Ik blijf zitten en draai om mijn eigen spil in het rond en dan liefst terwijl ik flink leven maak. Oom Antoon neemt mij op schoot en ik mag gerust een plasje op zijn schoot doen. Cor heeft me helemaal uitgekleed om te laten zien hoe schattig of ik ben wanneer ik naakt ben. Ze hebben me bewonderd en gekust.

De rechtbank van Italië heeft het uitgesproken doodvonnis van graaf Ciano, Mussolini’s schoonzoon voltrokken met nog zes andere, men zegt, landverraders. Er moeten heel wat vliegtuigen naar beneden geschoten zijn gisteren. De Russen zijn niet meer te stuiten. In de krant geeft men zelfs toe dat de Duitsers ingesloten zullen worden.

ij januari 1944 donderdag

Vandaag een vreselijk triestige, mistige dag, maar buitengewoon zacht weer. Dit komt menigeen goed uit, want onze kolenvoorziening is bar slecht. We hebben allemaal 8 mud gekregen en misschien krijgen we in februari nog twee mud. De kolenhandelaren zeggen nu al dar er geen kolen meer zijn. Het is dus maar afwachten. Mijn tandjes groeien leuk, als ik lach dan zie je al de vier kleine witte tandjes. Mijn haartjes groeien lieflijk en Greet krult ze s morgens op. Ik ben heerlijk mollig. Tante Annie zegt dat mijn handjes aan mijn polsjes geschroefd zijn en dat mijn wangen net ballonnetjes zijn. Ik loop tussen Cor en Greet in, maar heel voorzichtigjes. Ze vinden me allemaal en dot. Cor en Greet zijn dol met mij en geven mij ontzettend veel liefde. Ik voel het zo klein als ik ben en kijk hen soms heel liefdevol aan.

14 januari 1944 vrijdag

Een schitterend mooie dag. Cor moest naar Den Haag. Greet ging gelijk naar Heemstede. Ik kon niet mee, want Greet kan mij niet dragen en Tante Tinie

129