De vernietiging van de Joden in Polen

De ziekenzaal had 12 bedden, maar de commandante stond slechts plaatsing toe van 8 personen.

KLEREN.

Hoofdzakelijk was het de slechte toestand van onze kleren, die de hygiënische toestand van het kamp zo erg maakte. Toen we op 31 October Auschwitz verlieten, gaf men ons: 1 hemd, 1 broekje, 1 zomerjurk, 1 zomermantel, 1 paar sokken en 1 paar schoenen (molières, gedeeltelijk met hakken). Men bezat dus geen zakdoek, geen handdoek en geen verschoning. Wilde men zijn goed wassen (altijd zonder zeep), dan moest men zich met zijn jurk als enig kledingstuk tevredenstellen. Na twee weken werken in de fabriek en buiten, waren wc in een onbeschrijfelijk vervuilde toestand. Toen men ons in de fabriek poetslappen gaf voor de machines, lieten de vrouwen ze verdwijnen om daaruit hoofddoeken voor zich zelf te maken of om ze als surrogaat voor kousen te gebruiken.

Kratzau is gelegen op een hoogte van 300 a 400 meter en begin November hadden we de eerste sneeuwval. Men kan zich voorstellen, hoe wc onder de koude geleden hebben, in onze zomerkleren.

Het ergste vraagstuk was dat van de schoenen. De weg van het kamp naar de fabriek was een landweg, vol slijk. Na circa tien dagen waren onze schoenen in een toestand, dat men steeds met volkomen doornatte voeten in de fabriek aankwam. Reeds eind November waren er enige vrouwen, die op blote voeten liepen. Men beloofde ons houten pantoffels, daar de opzichtercssen er dagelijks over klaagden, dat ze ons in deze toestand niet in het gelid konden laten lopen. Eind November gaf men ons de z.g. pantoffels. Ze waren van hout, van achteren open, zodat het onmogelijk was, ermee door de sneeuw te gaan.

102