WEIZMANN EN JABOTINSKY.
Jabotinsky’s groep heeft langzamerhand, onder de verscherping van de algemeen verhoudingen, bij de groote macht, die de in de Histadroeth georganiseerde socialistische arbeiders in Palestina practisch uitoefenen, een sterk anti-socialistisch karakter gekregen, is de verzamelplaats geworden van anti-socialisten. Terwijl Jabotinsky in Europa, — Polen, waar hij als fascineerend agitator zijn persoonlijken invloed kan doen gelden, buiten beschouwing gelaten — nog steeds betrekkelijk geringen invloed heeft, hebben zijn aanhangers in Palestina, ofschoon ook niet bijster talrijk, toch méér beteekenis door hun dagelijksche pogingen om de vakvereenigingspolitiek der Histadroeth te dwars-boomen, door hun scherpe critiek zoowel op het Jewish Agency, de politieke vertegenwoordiging der Zionistische Organisatie in Palestina, als hun scherpe aanvallen op de mandaatregeering en de Arabieren. De jongste gebeurtenissen in Duitschland, die een versnelling van de kolonisatie brandend maakten, hebben den revisionisten ongetwijfeld wind in de zeilen toegevoerd, hetgeen kan blijken uit een zekeren groei van hun aantal, doch de moord op dr. Arlosorof gepleegd, heeft vele jonge Zionisten, die in stilte met Jabotinsky en de zijnen sympathiseerden en, zonder het openlijk te zeggen, zijn voortvarende politiek als zweepslag goedkeurden, van den leider vervreemd. Daardoor zijn de kansen van den politieken veldslag, dien hij dit jaar op het congres te Praag hoopte te leveren, veel kleiner geworden dan vóór den moord op Arlosorof.
De crisis in de Zionistische beweging is meer dan ooit evident en aanzienlijk verscherpt. Ook al zou niet bewezen kunnen worden, dat revisionisten den moord hebben gepleegd, wél is bewezen dat zich in Palestina een organisatie heeft gevormd van „revolutionaire Zionisten”, waarvan de leden alle revisionisten zijn. Dat de openbare meening deze organisatie met den moord heeft geïdentificeerd, is begrijpelijk. In ieder geval blijkt er uit, dat de Zionistische politiek in Palestina vaart in een water, waar ergens voortdurend de klip van het extremisme de vaart onveilig maakt en die de Zionistische politiek ernstig bedreigt. Dat de groep van Jabotinsky de overwinning zal behalen, en een poging zal kunnen ondernemen om haar politieke inzichten tot werkelijkheid te maken, — of, veeleer, de sympathieën van de mandaatregeering voor het Zionisme verder zal doen bekoelen, — is, gelijk gezegd, uitgesloten, doch wel is zij in staat te beletten, dat de leiding der Zionistische beweging in de handen komt van een figuur van beteekenis en autoriteit, waaraan de Zionistische beweging thans meer dan ooit behoefte heeft. Dat de Zionistische Organisatie thans in een uiterst kritieken toestand verkeert, laat dan ook niet den geringsten twijfel.
100