Een plan van onbeschrijfelijke grootheid

hoe ze die gruwelijke angst hem te verliezen temmen moest. De dokter zou haar pas na de resultaten van de bloedmonsters kunnen vertellen of Brams infarct veroorzaakt was door een familiaire hartaandoening, maar zij wist nu al vrijwel zeker dat dit zo was. Hoe kon hij anders geveld zijn door dit infarct? Als er iemand z'n gezondheid belangrijk vond en nauwlettend in de gaten hield was het Bram wel. Z'n hele leven had hij ook nooit iets serieus gemankeerd en zijn overdreven angst voor ziektes had ze altijd als één van zijn eigenaardigheden afgedaan, overtuigd als ze was dat hij gezegend was met een sterk en gezond lichaam. Nooit had ze kunnen vermoeden dat zijn vrees, dat hem iets ergs zou treffen, achteraf zo gerechtvaardigd zou blijken. Toch, wist ze, had hij zelf ook nooit aan de familiaire factor van hartziektes gedacht, anders had hij zich daarop wel laten onderzoeken en dat hij nooit gedaan. Beschaamd dacht ze hoe ze haar zoon had lastig gevallen met haar bezorgdheid over zijn geestelijke gezondheid, terwijl daar nu juist volgens dokter de Beer niets afwijkends mee was. Deze dokter, die Bram van vroeger kende, had met overtuiging over zijn bijzondere en gezonde verstand gesproken, waardoor ze opgelucht en bevrijd van haar zorg de praktijk verlaten had. En toen later de hete zon door bewolking getemperd werd en er een verkoelende wind was opgestoken, had ze deze onverwachte weersomslag als een blij voorteken beschouwd dat alles met hun weer goed zou komen. Ze was de Noordermarkt opgelopen, had daar eerst op een terrasje een glaasje fris gedronken en was daarna boodschappen gaan doen met het idee Bram vanavond eens te verwennen met z'n lievelingsmaal, tzimmes. Dat zoete, traditionele joodse nieuwjaarsge

175