Een plan van onbeschrijfelijke grootheid

kwam kon hij haar natuurlijk ook alvast vraagstukken voorleggen die haar zouden dwingen tot intensief nadenken. De 'braantheorie' dacht hij meteen, die was uitermate geschikt met moeder te bespreken omdat deze natuurkundige theorie rechtstreeks betrekking had op vader. Verrukt van dit idee liep Bram zich in gedachten al voor te stellen hoe hij zijn moeder in simpele bewoording zou uitleggen dat de braantheorie de mogelijkheid openhoudt dat wij in meerdere heelallen tegelijk bestaan, oftewel, dat als wij hier overlijden, wij ondertussen in een ander heelal in leven gebleven kunnen zijn. Het zou ongetwijfeld lucht geven aan moeders sores als hij haar erop wees dat, volgens deze uiterst plausibele kwantumdynamische opvatting, pa in een ander universum nog gezond en springlevend was. Aangezien de braantheorie ook niet uitsloot dat zo'n ander universum wel eens in de directe nabijheid verkeerde van onze planeet, kon er altijd wel een moment van samenvallen ontstaan, een moment van homogene dimensie tussen pa en hun. Wat de afgelopen nacht in zijn kamer gebeurd was, viel met deze theorie geheel te verklaren. Alleen niet tegenover moeder, bedacht hij nu, tegen haar moest hij deze mogelijkheid louter hypothetisch houden. Zou hij haar vertellen dat vader werkelijk bij hem geweest was en hem gebensjt had, bereikte hij het tegendeel en haalde hij haar gemoedsrust finaal overhoop.

Een hard en ongeduldig getoeter van een auto maakte een abrupt einde aan zijn overpeinzingen en opkijkend zag Bram dat het verkeer in de drukke Wi-bautstraat volledig vaststond. Bumper aan bumper stonden de auto's stil en omdat op die eerste claxon weer andere reageerden ontstond er een kakofonie van getoeter. Sommige automobilisten hingen tie

155