415
licht in je huis ... licht vóór en achter . .. kaarsen bij je spiegel.. . bloempotten .. . Ever-green . .. alles ’n zeepbel met glansjes van goud en licht.. . Weet je nog ? . . . Wéét je nog wel ? . . . Waar zijn je meubeltjes? ... Waar is je illusie? ... Je schoenen verslijten van ’t inbreken in ’t huis van je vrouw ... Je ben vermoeid zooals ik — dóf zooals ik, leeg zooals ik... We loopen al met ’n etiket, met ’n nummer... Gister heb ’k drie cognacjes lévenslust gedronken ... Nou ? ... Nou ? .. . Zeg je niks ?”
„... Ik ben moe.”
„ ... Waarom spreek je niet uit ?”
„Ik ben moe ... slap .. . slaap haast niet. .. ’t Evenwicht is er uit... Misschien als ’k rust wor ’k weer stérk, als ’k Zée zie, als niet langer de huizen me verstikken ... Heb je dat oók . .. ’t dréigen van de huizen ? ... Huizen die je benauwen, wurgen . . . O, o, die Stad!”
„Nou zitten we met onze moeë hoofden . . . met onze ouwe hoofden ... óp ... óp ... óp ..klaagde hij.
„Tot de zon weer schijnt.. .” zei ik doffer.
„Tot de zon weer schijnt,” vlamde hij koortsig-verward op. „De zón ... de oranjezon ... de zon van fatsoenlijk e bourgeoisie .. . de zon van Ibsen ... de zon van Phaëton ... De zón ... De zón Jij kunt zes maanden krijgen omdat je Georgine lief hebt... De zón ... De zón. .. Je kunt de kast ingaan als je je kleermaker niet betaalt — als je wat zegt van de een of andere koninklijke bak-visch. — De zón! — De zón! — als je opkomt tegen de machthebbers ! — De zón. .. De zón — De zon is ’n lichtende mop in den hemel... O ja ... O ja . .. Die ouwe, goeie, bezopen zon van Holland ..
Hij praatte verward-driftig door. Ik luisterde, moe, slaperig, tot ’k indutte als ’n afgejakkerd koetspaard dat in het tuig te rusten hangt.
Schel was de stem die ons wakker schrikte. De herkenning dee mijn hart heftig schokken. Wat kwam Leentje Plas hiér doen ?
„Ben u ’t juffrouw Plas ? Wat is ’r ? God wat is ’r ! Is ’r iets ... gebeurd ?”
Leentje Plas hijgde van ’t trappen klimmen.
„ ... Effe wachte ... Watte luizige pesttrappe ... Jk Kan god-doome haast niet prate ... Hè ... Hè . ..”
„Wat is ’r dan! Wat is ’r?”
„ ... Ze zijn om de kindere geweest...”