Kamertjeszonde

408

?

héele schoenen heeft — anders natte kousen — natte voeten — z’n buis wordt zwart — kijk ’m nou staan, nou staan... Wat mot-ie? Ja, wat möt-ie ? Zoo nat. Zoo nat. Wat is dat allemaal nat. Wat is die plaats nat. Wat zijn die dakpannen nat. Wat zijn die tonnen nat. — Wat doet*ie nou ? ... Hij mot ’n ton hebben. — Nee, hij mot in de schuit wezen. — Wat gaat-ie in de schuit doen? — Wat doet-ie? — Nou strijkt-ie z’n broek af. — Koud, om zoo te zitte. — Kijk de regen spettren in ’t water — ’n tip van z’n hemd. — Wat is die schuit nat. — Zit-ie zoo maar in ’t water? — Doe je ook niet voor je pleizier. — Nou trekt-ie z’n broek op. — Z’n eene bretel — z’n andre bretel — gek — komiek. — Nou weer over de plaats. — Wat trapt-ie in plassen.— Voorbij de dakgoot. — Deur open — Deur open. — Deur dicht.— Niks meer. — Wat kruipt dat allemaal uit de aarde op, uit de natte, zwarte, vertrapte aarde. — De fabriek kruipt uit de aarde, de schoorsteen, de tonnen — alles kruipt uit de aarde, uit de natte, zwarte aarde, uit ’t zwarte, gore water, uit de aarde èn ’t water. — Wat is ’t allemaal nat—allemaal zwart. — De grond is nat — de steenen zijn zwart, — de daken zijn nat — de schoorsteen is nat — de rook is nat — de tonnen zijn nat —

’t overhaalpontje is nat. — Wat ’n nat Beest... Kijk dat Beest hijgen. — O wat is alles zwart en nat. — Wat spet de regen * in de sloot. — Wat tikkelt ’t in de regenplassen op straat. — Wat ’n zwarte modder. — Wat ’n natte lantarenpaal. — Wat ’n natte takken. — Wat loopt die goot — tèk-tèk-tèk-tèk —

O — wat slaat ’t nat en zwart terug — wat kletst’t aan tegen je oogen, tegen je warme lijf — wat dompt ’t je in stilkijken — wat smeult ’t in je op als nat-brandende, stikkende spaanders — wat bekruipt ’t je met zwarte inertie ... Wat is ’t allemaal dierlijk, leelijk nat, nat — hoe komt ’t zoo nat...

»Alf!”'

„Ja-a.”

„Wat is ’r ?”

„Niks.”

„Waar denk je an?”

„An niks.”

„Je denkt w^Tèl an wat.” — Haar handen vuil van ’t kachel-anmaken, slaat ze hartstochtelijk om mijn hals : „Waar dacht je an? Waar dénk je an?”

„An niks, Mol.”