Kamertjeszonde

406

Leentje Plas: ’n Drol an me hiel! Wat jij, Charles? Wat gaat jouw Georgine an! Als elk zich bemoeit met z’n eige vuil komme d’r geen groote hoope !

Amélie: Nou, mama, ik heb ’t u gezegd. Wij geve u niet meer an de huur, als u ... als u ... enfin u wéét ’t... Is dat schoon water ?... ’k Heb weer zoo’n rotsmaak in me mond.

Charles: Wij late ons geen wette voorschrijve — ben jij bedonderd !

Veuve Perron : Stil nou, Charles, maak nou geen onnoodige ruzie.

Leentje Plas: Kom-ie strakkies je boterhammetjehale, Sjarles?

Charles : Ja, èngel.

Leentje Plas: Goed, schat.

Charles : Dag, rozeknop !

Leentje Plas: Verrèk! Rozeknop! Zeg liever blomkool! Hahaha! Hahaha! Rozeknop! ’n Rozeknop in me aars! Hahaha!

Georgine werd wakker van ’t gelach. Haar oogen, groot inliet witte gezicht, keken slaapdronken rond.

„Dag Alf! Da-a-ag ..

„Suscht! Suscht voor de mense in de andere kamer.”

„O ja.”

Ze stond op, kleedde zich half aan, liep naar achter om water te halen. Met ’t hoofd in ’t kussen, moe, toch-glimlachend, luisterde ik weer.

Leentje Plas: Zoo, Sorsien! Bè-je al op ! Amélie wou je goeie morrege segge.

Amélie: Dag Georgien. Hoe maak jij ’t ?

Georgine: Bést en met jou?

Amélie: Beroerd, ’k Geef bloed op.

Georgine : Tètètètè. Maggie wel mee oppasse. Je ziet ’r anders góéd uit.

Amélie: Jij ook. Je bent dik geworden. Stengevis heeft gister je man gesproke.

Georgine : Ze wist toch niet da’k hier woon ?

Amélie: Wel nee. ’k Ga effen mee naar je kamer, zèg.

Georgine : Nee. De boel is niet opgeruimd.

Amélie (scharrelend): Wat kan mij dat schele, ’k heb wel is meer slaapkamers gezien.

Georgine : Nee, je kan nou niet binnekomme ... ’t Is zoo vies ... strakkiès.

Amélie: ’k Zal niet rondkijke.