Kamertjeszonde

403

Amélie : Ja, jöü zou zoo’n baantje wel bevalle, hè ? Zoo’n baantje van kutvreter !

Charles : Als ’k me kans maar schoon zag ! Hohoho ! Hohoho !...

Veuve Perron: Scheie jullie toch uit met jullie kinderachtig gekwebbel! D’r is niks van an, kind. Georgine het me vertelt dat hij veel geld verdient, zooveel as-die maar wil.

Amélie: Dat liegt ze.

Yeuve Perron: In ellek geval heb ik veertien dage vooruit gekrege en kan ’k met de week opzegge.

Amélie: Ik heb mevrouw Stengevis gesproken mama — u weet wel, die ’t jongste kind twee jaar gehad heeft, en die heeft me schandelijke dinge verteld. Ze mot zóó de hoer hebbe gespeeld met Jan en alleman dat j’r versteld van staat. En wat ’n schooier van ’n kerel om van haar te leve en van de cente van d’r man in Amerika !

Charles : Allemaal gelul! Kwaadsprekerij.

Amélie: En weet u waarom ’k hier gekomme ben, mama ?

Yeuve Perron: Nee, dat weet ik natuurlijk niet.

Amélie : Gisteravond waren Sophie en d’r man bij ons. ..

Charles: O, je assurantie-zwager?

Amélie: Hou nou is èffen op — je maakt me misselijk, zeg!. .. en toen kwam ’t gesprek op wat hier an huis gebeurt, en toen zei de man van Sophie dat*ie niet wou dat ze hier an huis kwam, zoolang hier ’n getrouwde vrouw met ’n anderen man leefde — god-allemachtig: ’n vrouw met twéé kindere ! — Waar haalt ze de brutaliteit vandaan ? — Toen zei mijn man da’k ook niet meer naar u toe mocht. .. God, mama, u heb toch altijd uw kamers fatsoenlijk kunne verhure an artiste : wil u dan met geweld uw goeie naam wegsmijte ?. .. Strakkies heb u kans van schandaal voor uw deur als die diamantsmaus op komt zette !. .. Ik zeg u da’k niét meer bij u kom eten en Sophie ook niet. Wij wille niet met die hoer an ’n zelfde tafel zitte ...

Charles: Godverdomme wat ’n kak! De dames wille niet meer komme dineere voor ’n kwartje! Nou zijn we gesjogte, mama!

Yeuve Perron (schuchter): Wat kan ’t jullie nou schele? Ik heb de kamer an Georgine verhuurd en ’r gebeurt, voor zoover ik weet, niks onfatsoenlijks. Is Georgine netjes of niet, Charles ?

Charles: Wel ja! Ik kan die verdomde kak niet uitstaan. Zij hóüdt van d’r minteneur en jullie niet. Da’s ’t onderscheid en verder ontloope jullie mekaar geen flikker!