Kamertjeszonde

402

Veuve Perron: Je ziet ⁷r toch goed uit, niewaar Charles?

Charles: ’k Zeg toch al dat ze te zwaar leeft. Sophie maakt zich niet kapot voor d’r assurantie.

Amélie: Ik voel me zoo licht, zoo hoe-zal-’k-’t-zegge ... En dan die rótsmaak ... Bloedopgeve is niks ... maar die rótsmaak . . .

Yeuve Perron: Je moest elke morge op je nuchtere maag ’n glas port met ’n geklutst ei drinke.

Charles: Dat moet je haar zegge. Zij geeft ’n rooie cent voor d’r zelf uit!

Amélie: Daar heb jij dan toch niet over te klage. Heb ’k je niet pas vijf en twintig gulde gegeve ?

Charles: Geleènd, hè ? — van jóu neem ’k niks an.

Amélie: Hij neemt niks an! Hij neemt niks an! Wat geef jij ooit terug?

Charles : Wat ik léén dat krijg je terug!... Ik mot geen cente van jóuw fluim van ’n kerel hebbe ... Ik leg niet op me rug om me kost te verdiene.

Amélie: Daar zou jij ook ’n smoel voor hebbe!

Charles: Mijn gat zou zich nog altijd sjeneere als ’t jouw gezicht had! Hohoho ! Hohoho !...

Amélie: Stik voor mijn part!.. Wat heb ’k met jóu te make!

Yeuve Perron: Laat ’r nou met rust, Charles. — Waarom mot ’r altijd mót zijn ... En praat niet zoo hard voor Georgine.

Amélie : Mag je hier niet meer prate ? — ’t Is toch nou geen tijd om op je bed te legge.

Yeuve Perron: Suscht nou! ’k Glóóf dat d’r heer d’r is.

Amélie: D’r heer! D’r heer! Zeg maar d’r makkro!

Yeuve Perron: Hé! Hé! Praat wat zachies —• ’t Mot ’n heele nette heer zijn. Zij is razend met ’m. Cente heeft-ie niet. Mot je ook cente hebbe om gelukkig te zijn ? Had je vader cente ?

Amélie: Late we daar nou niet over spreke mama! ’n Kat die je niet knijpt schreeuwt niet... Als ü maar weet dat hij zich door haar laat onderhoue .. .

Charles : Ach je lult!

Amélie : Lül ik ? Hoor u dat mama ?: hij zegt da’k lül!... Ik zeg je, da’k weet dat hij geleefd heeft van wat d’r man uit Amerika elke week zond en van wat zij met zinge verdiende.

Charles: En als-ie ’t doet? Wat gaat ’t jóu dan an? Jij voert toch ook geen verdommenis uit! Waarom jullie alleen?