Kamertjeszonde

238

ellek voor zich... dat bleef ’t langst vrinde ... Lachend zag ’k alles gebeuren, die woedende ijver voor ’n blankgeboenden keukenvloer — dat geplas met water — die vreemde kamerhelder-heid — die grinnekende regelmaat van opstaan — op tijd eten — op tijd thee — op tijd koffie — op tijd naar bed. — Den vierden dag beweerde Georgine da’k dikker begon te worden en nooit ster- „ ker dan in die rustige dagen heb ik gevoeld de walg, die an ’n vervet-tenden hangbuik vastzit. Maar ’t wèl verzorgde lui-leventje was zoo kwaad niet. Voor ’n man is ’t héél gemakkelijk als ’n vrouw z’n dienstmeid is. De mannen hebben de vrouwen in de goèie richting opgeleid. Er is geen huisdier op de wereld, béter gedresseerd dan de vrouw*). Bij al dit huiselijk gedoetje van schoonmaken, wrijven, poetsen, plassen was Georgine van ’n verwonderlijke, gelukkige blijheid. Als ze op den grond lag met ’n boezelaar voor, ’n wit jak aan en onopgemaakte haren — als ze den borstel in den pot met groene zeep stak en ’t houtwerk in een goor, schuimend sop zette, zong ze met opklaterende, luchtige vroolijkheid haar café-chantant-moppen. En dat dee me zoo aan — als ’k dacht dat ze ’t allemaal dee voor mij — da’k soms naast haar ging zitten in het vuile sop en haar zoende tot ze ’t uitgilde. Eens heb ’k ’n stuk gezien, waarin ’n patser-artist voorkwam, die z’n neus optrok voor z’n . vrouw, die naar water en groene zeep rook. Wat ’n gelogen stuk.

Al wat ’n vrouw doet, waarvan je houdt is goed en mooi.

Nog terwijl we zaten koffie te drinken kwam Doedelaar zeggen, dat ’r iemand voor de joeffrouw was.

„Wie ?”

„Ja, dat weet iek niet.”. ..

„Hoe ziet-ie ’r uit?”

„Ik ben ’t... ik ben ’t,.. mottik me tegenwoordig late andiene ?”

„Hé, vader ben-u ’t?”

Hij ziet er even blauw-paars uit, met dezelfde te groote beloo-pen oogen. Z’n verschoten fantasiehoed houd-ie op ’t hoofd. Er is een oogenblik van drukkende stilte. Georgine vraagt wel gejaagd hoe moeder ’t maakt en wat voor weer ’t is en ik zeg wat en hij zegt wat, maar de stilte blijft drukkend als ondergrond voor leege woorden. Georgine denkt aan mijn chamberloek, aan

') Is dit geen passende zin voor ’n Christelijke scheurkalender ?