Geschiedenis van het volk Israël

8o

land bekend te maken. Deze verwekte eene algemeene verontwaardiging, zoodat men van alle kanten te Mitspa bijeenkwam, om van den Leviet de toedracht der zaak te vernemen en tot een besluit te komen.

Men eischte, dat de Benjaminieten de misdadigers uit Gib'a zouden uitleveren, om hen met den dood te straffen. Toen dezen dit weigerden en dus voor de mannen uit Gib'a partij kozen, kwam het tot een burgeroorlog tusschen de Benjaminieten en de overige stammen. De beide eerste dagen leden de laatsten de nederlaag, maar eindelijk op den derden dag viel Gib’a hun door eene dergelijke krijgslist als waarvan zich Josua bij de verovering van Ai bediend had, in handen. De stam Benjamin werd zoo gevoelig geslagen, dat de geheele bevolking uitgeroeid was, tot op 600 man, die naar eene rots in de woestijn gevlucht waren. Desniettemin zou deze stam na ecnigen tijd geheel uitsterven, daar Israéls stammen zich bij de volksvergadering te Mitspa door een eed verbonden hadden, dat niemand zijne dochter aan een Benjaminiet ten huwelijk zou geven. Thans gevoelde men echter berouw over dien voorbarigen eed en zocht een uitweg, om den stam Benjamin te behouden. Men ging na, of allen gevolg gegeven hadden aan het bevel, om bij de vergadering te Mitspa tegenwoordig te zijn en merkte, dat de bewoners van Jabes-Gil'ad achterwege gebleven waren. Daar nu bij eede de doodstraf bepaald was voor hen, die niet te Mitspa verschenen waren, trok men tegen de bewoners van Jabcs ten strijde. Zij werden, on 400 jonge maagden na, allen gedood. Deze, door geen eed gebonden, werden den Benjaminieten tot vrouwen toegewezen. Hiermede was men nog niet geheel geholpen, daar nog 200 Benjaminieten ongehuwd moesten blijven. Men redde zich op de volgende wijze uit de verlegenheid. Daar de eed luidde, dat niemand zijne dochter aan een der Benjaminieten tot vrouw zou geven, maakte men zich aan geen meineed schuldig, zoo deze laatsten zich vrouwen zouden nemen. Men gaf hun daarom den raad, zich bij het aanstaande jaarlijksche volksfeest te Silo, waar vele jonge maagden plachten te komen, elk een Israëlietisch meisje te schaken. Zij volgden dien op, waardoor de stam Ben jamin behouden bleef.