Geschiedenis van het volk Israël

volmacht konden gebruik maken. Zoodoende kwam het den 13<len Adar in vele plaatsen tot een bloedigen strijd, die zelfs te Susan, waar ook Hamans tien zonen gedood werden, nog den volgenden dag voortgezet werd. De Joden behielden de overhand, maar maakten zich nergens van het vermogen der overwonnenen meester. Dankbaar voor de goddelijke redding, bracht men den dag na de overwinning, dus door het geheele rijk den 1/(den _en te Susan den 15den Adar, met vreugdebedrijven door. Tevens bepaalden Mordechai en Ester, door wie deze belangrijke en wonderbare gebeurtenis te boek gesteld werd, dat voortaan jaarlijks deze dagen onder den naam van Purim ') als natio-nale gedenkdagen feestelijk zouden gevierd worden, door het houden van maaltijden, het aanbieden van geschenken en het uitreiken van aalmoezen.

HOOFDSTUK XCVIII.

Met de onderwerping van Tuda door Nebukadnêtsar had ook de afgoderij onder Israël opgehouden. Dit euvel, waaraan het volk zich gedurende het bestaan van den eersten tempel zoo dikwijls schuldig had gemaakt, heeft zich tijdens het bijna 600-jarig bestaan van den tweeden tempel ook niet éénmaal — althans bij de kern der natie — herhaald. Maar van de overtuiging, dat een te gezellig verkeer met heidenen tot verbastering van den geest des Joden-doms leidde, was men in den eersten tijd nog lang niet doordrongen. Men begreep niet, dat door de vermaag-schapping met vreemde stammen Israels geloof, zeden en gebruiken niet minder met ondergang en vernietiging be-dreigd werden, dan door hunne afgoden te vereeren en te dienen. Velen zelfs, die door hunne afstamming en waar-digheid geroepen waren om te waken voor de belangen van godsdienst en zedelijkheid, traden kort na den dood van Zerubbabel en Jêsua in het huwelijk met dochters uit aan-zienlijke Samaritaansche of andere heidensche familiën. Welke verwoestingen daardoor in den boezem van het Jodendom aan* gericht werden, laat zich gemakkelijk begrijpen. De Joodsche volksplanting begon te kwijnen: het jonge geslacht ver-

') פורים, Lotenfeest_ר omdat Haman door het lot (פור)

den dag bepaald had, waarop hij de Joden hoopte uit te roeien.