Geschiedenis van het volk Israël

baring den spot gedreven hadden. Zij gevoelden zich thans door de treurige verwezenlijking van het reeds lang te voren aangekondigd strafgericht opgewekt, om een anderen levensweg te bewandelen, tot het pad der ware Godserkenning terug te keeren. En daartoe was het nog niet te laat. Want al hadden zij ook veel verloren, al was de tempel verwoest en Jeruzalem in eene woestenij herschapen; één schat, ontrukt aan het vernielend vuur, brachten zij mede naar het land der ballingschap. Deze bestond in Israëls heilige literatuur: de Tora, geschiedkundige documenten, gewijde liederen, zedekundige en profetische geschriften. Uit die rijke bron van kennis en beschaving, van verheffing en veredeling voor geest en gemoed, putte het zwaar getuchtigde volk bemoediging en troost, daaraan ontleende het nieuwe levenskrachten, daardoor verrees eindelijk een gelouterd Jodendom, verjongd door jeugdige en frissche kracht. Buitendien droeg ook de ernstige taal van godvruchtige mannen, die mede in de ballingschap getogen waren, veel bij tot het herstel van het diep gevallen Israël. Van dezen is vooral beroemd de profeet Ezechiël, de zoon van Buzi, van Aronidische afkomst, wiens redevoeringen vooral ten doel hadden, om er op te wijzen, dat Juda's staatkundige val den overgang moest banen tot een nieuw tijdperk van geestelijken bloei en ontwikkeling. Zoo werd Baby lonk de bodem, waar de geest des Jodendoms herleefde, waardoor Israël nadat het weder naar zijn vaderland teruggekeerd was, zich verder ontwikkelde en naast den tempel, gewijd aan den heiligen offerdienst, andere tempels stichtte, bestemd voor de beoefening van Gods heilig wetboek, voor de verbreiding van de Leer en hare traditie.