Geschiedenis van het volk Israël

zelf uit en troffen hem juist aan op het voormalig landgoed van Naboth. Op zijne vraag: »is het vrede, Jéhué” begreep Jehoram terstond uit Jéhu's bijtend en beleedigend antwoord diens vijandelijke bedoeling. «Verraad, Achazja!" waren zijne laatste woorden, want in hetzelfde oogenblik doorboorde een pijl, door Jéhu afgeschoten, ’s konings hart. Ook Achazja, die zich door de vlucht wilde redden, onderging hetzelfde lot. Jéhu vervolgde zijn tocht naar Jizre'eel, waar hem Izébel, op onzedelijke wijze gekleed, uit haar paleis toeriep: »is het vrede, Zitnri, moordenaar van uw heer?” Zij werd op Jéhu’s bevel door eenige dienaren uit het venster van haar paleis geworpen, zoodat zij ontzield ter aarde nederviel. Haar lijk werd geheel vertrapt door de voortsnellende rossen en strekte den honden tot prooi. Zoo maakte een onteerende en afschuwelijke dood een einde aan het schandelijk leven dier ontaarde en goddelooze vorstin. Met onverbiddelijke strengheid volbracht Jéhu verder de hem opgedragen taak. Hij liet Achabs geslacht, zijne hovelingen en priesters om het leven brengen. Ook gelastte hij, aan 42 familieleden van Achazja, die hij op zijn tocht naar Samaria ontmoette, daar zij aan Achabs huis verwant waren, het Goddelijk wraakvonnis te voltrekken. Te Samaria gekomen, verzamelde hij alle priesters, profeten en aanbidders van Ba'al op listige wijze in den ZfoW-tempel, waar zij allen den dood vonden. De tempel zelf werd met alle beelden, gedenkzuilen en altaren, die zich daarin bevonden, vernietigd, opdat zoodoende de laatste sporen van den afschuwelijken Ba’al-dienst in het land zouden uitgeroeid worden. Het lijdt geen twijfel, dat Elisa en zijne geestverwanten Jéhu krachtig ter zijde stonden bij deze eerste regeeringsdaad. die de hoop op eene betere toekomst bij hen opwekte.

Na Elia's verscheiden arbeidde zijn opvolger Elisa met dezelfde liefde en toewijding in het belang van den vaderlijken godsdienst. Naar het schijnt, zocht hij zijn werkkring hoofdzakelijk onder jongelingen en mannen, die zich opgewekt gevoelden, eenmaal als godsdienstleiders en volksleeraren op te treden. Zij wordenprofeten-zonen genoemd en vormden waarschijnlijk verschillende orden of genootschappen, wier hoofdzetels te Gilgal, Beth-El en in de omstreken der Jordaan waren. Elisa maakte zich niet minder beroemd