Geschiedenis van het volk Israël

twaalf stamhoofden de koninklijke tafel van al het noodige voorzien. Zijne onderdanen lieten zich deze drukkende belastingen welgevallen uit liefde voor hun vorst, wiens naam heinde en ver beroemd was. Zoo kwam de vorstin van het Arabische landschap Seba met een groot gevolg en rijk voorzien van de kostbaarste produkten uit haar koninkrijk te Jeruzalem, om Israëls beroemden koning te leeren kennen en zijne wijsheid door gewichtige vragen op de proef te stellen. Salomo legde bij het onderhoud, dat hij met haar had, zooveel blijken van verstand aan den dag en verraste haar zoozeer door zijne grootsche bouwwerken en schitterende hofhouding, dat zij bij haar vertrek niet kon nalaten te bekennen, dat hare verwachtingen nog verre overtroffen waren.

HOOFDSTUK LXXIV.

Langen tijd wist de wijze en godvruchtige Salomo zich te verheffen boven den schadelijken invloed zijner rijke en weelderige hofhouding. Maar eindelijk kon hij geen weerstand meer bieden aan de bedwelming van zingenot en bezweek ook hij voor de overweldigende macht van het aardsche goed. De stichter van den Godstempel, de beoefenaar der zedelijke wijsbegeerte, de diepe denker, liet zich op het einde zijns levens door zijne vele buitenlandsche vrouwen tot afgoderij verleiden en begon, naast den dienst voor God in het heiligdom, ook voor afgoden te offeren. Daardoor strooide hij de kiemen voor de ontbinding van het machtige rijk, door zijn vader gesticht en door hem zelf bevestigd. Reeds spoedig bestookten de Edomieten onder Hadad en de Syriers onder Rezon zijn rijk, om hunne onafhankelijkheid te herwinnen. Een veel gevaarlijker vijand vond hij echter in Jarob'um, zoon van Nebut, den opzichter zijner bouwwerken.

Toen de profeet Achia de Siloniet dezen Jarob'am eens buiten Jeruzalem ontmoette, greep hij hem bij zijn kleed, dat hij in 12 stukken scheurde en waarvan hij hem 10 medegaf, onder de woorden: jneem deze stukken, want zoo zegt de Eeuwige: ik zal 10 stammen losrukken van Salomo’s rijk en u daarover tot vorst aanstellen.” Reeds toen wendde hij pogingen tot oproer aan, maar vluchtte uit vrees voor straf naar Egypte, waar hij bescherming vond bij koning Sisak, een vijand der Davidische dynastie.