Geschiedenis van het volk Israël

108

onder de wapenen moest zijn. Ieder regiment bestond uit 24,000 man. ’sKonings afzonderlijke keurbende vormde zijne heldenschaar, •) die hem op zijn vroegere zwerftochten vergezeld en waarvan zich velen door wonderen van moed en dapperheid onderscheiden hadden. Ook de Kerithi Uplêthi^a) vormde waarschijnlijk eene afzonderlijke konink-lijke garde en stond onder bevel van Benajahu.

In het staatsbestuur werd David door verschillende be-kwame mannen bijgestaan, waarvan de meest bekenden zijn: Seraja, Chusai, Achitophel, »wiens woord bij den koning als een woord Gods gold”, de profeten Nathan en Gad en eindelijk zijn eigen zonen. De verschillende takken van nijverheid, die zich toen hoofdzakelijk tot landbouw en veeteelt bepaalden, stonden onder afzonderlijk opzicht. Het beheer der wingewesten was aan stadhouders opgedragen.

David wilde Jeruzalem, de nieuwe hoofdstad van zijn goed georganiseerd rijk, tevens tot het middelpunt van het godsdienstleven verheffen. Hij liet daartoe reeds kort na zijne troonsbeklimming de heilige arke uit het huis van Abinadab (zie bl. 84) daarheen overbrengen. ³) Ook koes-terde hij den wensch, in plaats van den tabernakel een schoonen tempel te Jeruzalem te stichten, waarbinnen God door offerdienst, heilige gezangen, harp- en fluitspel ver-heerlijkt zou worden. De profeet Nathan gaf hem op Gods bevel te kennen, dat deze taak niet voor hem, die telkens het oorlogsveld moest betreden, weggelegd was, maar voor zijn zoon, in wiens dagen Israël een onge-stoorden vrede zou genieten. Evenwel regelde hij den tempeldienst voor de priesters en Levieten en voerde ook te Jeruzalem een dienst in, die door muziek opgeluisterd werd, waarvoor hij zelf het grootste deel der gewijde ge-zangen (psalmen) vervaardigde. Naast hem onderscheidden zich als psalmdichters: Asaph, Héman^Jeduthun en Koruchs nakomelingen. De offerdienst bleef te Gib'on onder leiding van den hoogepriester Tsadók.

הגבורים (^נ, de heiden.

-) כרתי ופלתי• (woorden van onzekere beteekenis.)

³) Eene jubelende volksmenigte met den koning aan het hoofd begeleidde haar. Wegens een droevig ongeval werd zij nog voorloopig in het huis van een Leviet Obcd-Edom geplaatst, waar zij drie maanden bleef, totdat David haar eindelijk met veel plechtigheid naar de bestemde plaats liet vervoeren. Bij deze gelegenheid gaf hij ook zelf doorspel en dans uiting aan zijne godsdienstige vreugde.