Geschiedenis van het volk Israël

schenken, daar immers diens vriendschap slechts Mn voorwendsel was, om ’s konings handelingen te bespieden. Hiermede nog niet tevreden, liet hij hem, buiten Davids weten, onmiddellijk terugroepen en doodde hem in de poort van Chebron op verraderlijke wijze. Toen /lavid dien moord vernam, was hij diep getroffen en tot tranen toe bewogen. In zijn rechtmatigen toorn verwenschte hij de nakomelingschap van den bloeddorstigen en wraakzuchtigen Joab, terwijl hij zijne manschappen gebood, rouw te bedrijven ter eere van den edelen Abner. Hij volgde zelf weeklagend diens lijk, dat te Chebron begraven werd. Het volk werd daardoor overtuigd, dat zijn vorst aan Abners dood geheel onschuldig was en hij zich den weg tot Israëls troon niet wilde banen door het vergieten van onschuldig menschenbloed.

Ditzelfde toonde hij ook bij den moord op ls-Bo.<eth, die kort daarna door twee zijner Benjnminietische onderbevelhebbers, de broeders Richab en Banna gedood werd. Toen deze eens zijn middagslaap deed, drongen zij, als korenhandelaars vermomd, zijn paleis binnen en maakten door sluipmoord een einde aan zijn leven. In de hoop op eer en belooning brachten zij David het hoofd van den vermoorden vorst. De snoodaards zagen zich echter in hunne verwachting geheel teleurgesteld, toen zij vernamen, dat hunne misdaad met den dood zou gestraft worden. Hunne lijken werden tot afschrikkend voorbeeld niet afgesneden handen en voeten bij een vijver te Chebron opgehangen, terwijl het hoofd van Is-Boneth naast Abners stoffelijk overschot begraven werd. Een zoon van Jonathan, Mephi-bosethy door een val reeds op jeugdigen leeftijd kreupel geworden, werd later door David met liefde opgenomen en weder in het bezit van de goederen, die aan Saul toebehoord hadden, hersteld.

Eindelijk was dan het tijdstip genaderd, waarop David het bestuur over geheel Israël zou aangeboden worden. Nadat hij reeds zeven en een half jaar over den stam fuda geregeerd had, verzamelden zich afgevaardigden uit alle stammen te Chebron, waar men hem op plechtige wijze tot koning van het geheele volk Israël zalfde.

HOOFDSTUK LXV.

Deerden wij David reeds kennen als een man van groote talenten en voortreffelijke hoedanigheden, als iemand, die

Mok. Gesch. I, tj.