Geschiedenis van het volk Israël

HOOFDSTUK LXIV.

David en Is-Boseth.

Na Sauls dood huldigden de oudsten van Juda David te Chebron tot hun stamvorsc, terwijl de overige stammen door bemiddeling van Abner, Is-Boseth, een van Sauls zonen, de regeering opdroegen. Uit vrees voor de Philistijnen, wien na de laatste overwinning een groot deel des lands in handen was gevallen, vestigde hij zich in de transjordaansche stad Machanaïm. David zocht met hem volstrekt geen strijd, maar werd daartoe eindelijk gedwongen, toen Abner ook den stam Juda voor zijn vorst wilde winnen. Zijne troepen, aangevoerd door de dappere broeders: Joab. Abisai en Asaél., ontmoetten Abner te Gib'on. Een vijver scheidde de beide legers. Op Abners voorstel zouden van beide kanten 12 jongelingen in tweegevechten hunne krachten meten. Deze gevechten, met zulk eene verbittering gevoerd, dat de geheele jongelingschap sneuvelde, waren het voorspel van een langdurigen burgeroorlog. Reeds bij het eerste treffen leed Abner na een heeten strijd de nederlaag. Hij zette het op een loopen, maar Asaél, »snel te voet als een hert in het veld,” achtervolgde hem, zonder zich te bekommeren om Abner.* ernstige vermaning, zijn eigen leven niet roekeloos in gevaar te brengen. Eindelijk viel hij door Abners hand, terwijl zijne beide broeders den vijand nog najoegen. Eerst tegen den avond liet Joab op Abners aandringen het sein tot den terugtocht blazen. Van Davids troepen waren, behalve Asaél, 19 en van Abner 360 man gesneuveld.

Is-Boseths macht, die gedurende den burgeroorlog gaandeweg minder werd, was geheel ten einde, toen Abner wegens eene beleediging, hem door zijn vorst aangedaan, tot Davids partij overliep, met het voornemen, de regeering op dezen over te brengen. Hij wilde onmiddellijk onderhandelingen met David aanknoopen, maar deze eischte vóór alles, dat hem zijne vrouw Michal teruggegeven werd. Js-Boscth moest, thans geheel machteloos, aan dit bevel voldoen. Daarop bewoog Abner Israë/s stammen, David, wien de troon reeds lang door God toegezegd was, als koning te erkennen. Te Chebron teruggekeerd, werd hij door David zeer voorkomend ontvangen, die hem thans toestond, alles voor zijne inhuldiging voor te bereiden. Kort na zijn vertrek keerde Joab van een strooptocht terug en vernam met verbazing, wat er tijdens zijne afwezigheid had plaats gegrepen. Hij begaf zich tot zijn vorst, wien hij zijne onnoo felheid, verweet, om Abner zijn gunst en vertrouwen te