Schetsen, deel 5

182    BELANGWEKKENDE    A    VONTUREN.

zeven kinderen. Het kindje voor wie ik noodig was, was ’n nakomertje. De oudste dochter namelijk schatte ik op achttien. Mama, eenigszins zwak, vroeg mij legio zaken, waaronder eenige onkiesche, die ik kleurende beantwoordde. Men wees mij de logeerkamer en een leven vol verrassingen begon. Dadelijk merkte ik op dat een droge min, tenminste wanneer zij zoo handig met luurtjes omgaat als ik, in naam droog heet, maar in werkelijkheid in minder benijdenswaardige positie verkeert. Dan is het waarlijk een walglijk-moeilijke kunst om al die dingen zóó te spelden dat je geen ongelukken veroorzaakt. En niet het minst onaangenaam is de verplichting die je als droge min op je neemt om telkens v a n d e flesch te proeven, of ze niet te heet is, of ze niet te koud wordt, of de melk niet verzuurt en zoo voorts. Voor een man, in het bijzonder voor een kinderloos reporter, zijn dit ontdekkingen en avonturen die lang niet voor de poeè z ij n omdat zonder melk ’n kind niet blijft leven en je zonder kinderen geen nieuwe generatie voor de verdediging des vaderlands kunt verwachten. Overigens heeft ’n droge min het beter dan ’n kindermeid, ’n keukenmeid of ⁹n kellnerin (denk ’ns na over zoo’n lek in de gasleiding), daar zij door vele huisgenooten toegestopt wordt, van alles mag meeproeven en met de familie aan tafel zit. Mijn houding tegenover de allerliefste achttienjarige dochter — chassez la nature! — werd evenwel mijn noodlot. Met de hand op mijn boezem kan ik verzekeren dat ik zelfs als droge min volkomen heer bleef en mij geen vrijpostigheden veroorloofde. Maar gewend als wij mannen zijn om aan onze snorpunten te draaien wanneer wij ’t hof maken of de aandacht der schoone op ons willen vestigen, wriemelde ik gansche uren aan de plek waar eens mijn snor op