Schetsen, deel 5

BELANGWEKKENDE AVONTUREN    183

stond, keek met kalverige oogen, zuchtte, verwaarloosde de luiers, stak de zuigeling met spelden, liet de melk verzuren — en — de rest raadt ge. In die dagen noteerde ik in mijn reportersboek o. m.: „Treurig zijn de sociale misstanden die een droge „min beletten haar mevrouw’s dochter naar het altaar „te voeren.”

Zesde Hoofdstuk.

Nadat ik door middel eener annonce in „Het Volksdagblad” een halven dag gebakerd had, doch onmiddellijk m’n congé kreeg omdat men mij op de kraamvisite betrapte op ’t ledigen van een glaasje Pommerans — nota bene: je wordt wee van zooveel slappe koffie — en ik intusschen had ontdekt dat de maatschappelijke positie eens bakers zoowel als die eener min veel te wenschen overlaat (niettegenstaande men van bakermat spreekt, welk woord moet afstammen van afgematte of matte baker), opende ik het

Zevende hoofdstuk

mijner curieuze avonturen door het waarnemen gedurende één avond van het postje der juffrouw bij Kras, die de sleutels van zekere inrichtingen beheert. Dien avond verdiende ik slechts vijftien cent. Drie heeren begeerden mijn sleutel en drie maal vijf is vijftien. Ze zijn niet scheutig. Van ’n dubbeltje vragen ze vijf cent weerom. En dan nog moet je oppassen dat ze je niet bedriegen. De laatste probeerde ’n knoopje voor ’n dubbeltje uit te geven, de smakker !

Achtste Hoofdstuk.

Gelukkig vond ik den dag daarna een positie als linnenmeid bij een gezeten familie. Dochonge-