Schetsen en vertellingen

De makelaar Van den Arend, slecht aan de beurs aangeschreven, had ’t proces na den eed op z’n dak gekregen, met kosten en al. De makelaar Van den Arend, door de uitspraak gedeeltelijk geruïneerd, zonder verder bewijs om de zaak hoogerop te voeren, had ’m in de vestibule van ’t Gerechtsgebouw opgewacht, ’m geen scheldwoorden toegeschreeuwd, niets verweten - hij had ’m enkel van ’t hoofd tot de voeten aangekeken - en was ’t spelletje van wraak, waartegen niets was te doen, begonnen - om ’m iederen oudejaarsavond op ’t zelfde uur ’n afschrift van ’t vonnis van 31 December 1895 toe te zenden.

Ouwejaarsavond 1896 kwam ’t eerste, zonder begeleid-brief, ouwe-jaarsavond 1897 ’t tweede.

Dertien jaar had Van den Arend ’t volgehouden, hardnekkig, als ’n buldog, de juiste post afmikkend.

Hij was de eenige, die van den meineed wist, die zelf de order aan de telefoon op had genomen, zelf de order herhaald, woord voor woord - en alleen de domheid had begaan ’r niet onmiddellijk in te boeken, omdat-ie op ’t punt stond naar de beurs te hollen - en-ie Pieter van Doorn vertrouwde.

Grete, van de kostschool gekomen, had den dertienden brief zelf van de mat van de voordeur gelicht, pa’s ontstemming en ma’s meelijden met ’r zoo gesarden man, niet begrepen.

Nu - iedere minuut - iedere seconde kon Numero 14 door de gleuf van de deur worden gestoken. Omdat Van den Arend nog leefde. Dat zat Van Doorn ontzettend, razend, ellendig dwars, dat vrat ’m op, als de tafel voor ouwejaarsavond werd gedekt, als ’t tafelkleed in z’n glimmende vouwen onder de serrelamp lei, als ’t zilver uit de doozen kwam, als de wijnglazen na werden gewreven, als de behagelijke lucht van ’t ouwej aarsavond-souper langs de keukentrap door ’t huis trok.

Van den Arend had ’m moeten waarschuwen... Van den Arend wist hoe de toestand van de beurs was, dat niemand dien dag kocht... Van den Arend had ’m ’r om ’t beetje provisie in laten vliegen, had geen consideratie met ’m gebruikt, had midden in de débacle z’n klant meegesleurd - de order misschien niet eens uitgevoerd - waarschijnlijk - vermoedelijk - honderd tegen één den post a la baisse opgehouden - en - en... Maar hij had ’n meineed gedaan. Hij draaide de gevangenis in, als-ie nu nog bekende...

239