Schetsen en vertellingen

‘D’r wordt toch getaxeerd...’

‘... Geeft niks geen verandering! Advocate koste een te - nóu hebbe we zóó as we hier met mekaar zitte de gelegenheid bij d’r an te gaan - later mot je gelegenheid zóéke...’

‘... En voor de wet wordt-ie je broer of je zuster...’ rekende Hendrik bezonnen.

‘Jullie kunnen doen wat je wil!’ viel Jacob bruut uit: ‘... ik verdom ’t - d’r ken nog zoo’n boel gebeure eer-ie ’r is - ’t is krankzinnig genoeg dat ’n ongebore kind dezelfde rechte as wij het - ’n goeie advocaat weet ’r ’n mouw an te passé...’

‘Nee, Jacob,’ suste Gijs: °r over naprate hellept jou, hellept ons niet verder... As we tegen de ruit tikke, ken de koetsier bij haar stoppe. - Dat zal ze beleefd vinde - en dan hei-je morrege of over-morrege de kans de boel zonder koste te reddere... ’t Geeft toch ’n omhaal van de andere wereld, ’n geloop zonder eind door... door... Wat ’n historie is ’t leven! - Da-je met wat je niet kèn -wat je nooit heb gezien - rekene mot...’

‘Nee,’ begon Hendrik te redeneeren: ‘... néé - as je ’t doet, zal ze denken da-we om de een te zoete broodjes bakke - ik ga zeker niet mee - doe jij ’t! - Kom-ie binnen, dan zal je minstens zoo fatsoenlijk motte zijn d’r te kondoleere. - Hei - jij daar trek in? D’r zou me geen woord van me lippe kenne...’

‘En hóe wou je d’r anspreke ...? Met móéder...? La-we verstandig blijve, asjeblief...! We rije na jou, om te ontbijte - anders zit Riek met de bolle en koffie te wachten...’ praatte Jacob, den hoogen hoed met z’n handschoen gladstrijkend.

°t Gaat niet, Gijs,’ zei Bertus zachter, nou ze weer ’n eindje grint bereden: ‘... zij is zoo fel op ons as wij op haar. De twee keer da’k voor zake in de winkel geweest ben, maakte ze zich weg as ze me schaduw zag... Had je ’t wille doen, dan ha-je van morrege motte prate - dan ware we misschien met z’n alle na ’t sterfhuis gegaan... Misschien laat ze ons belle, as ze ’n rijtuig hoort ophouwe...’ ‘Goed, dan niét,’ zei Gijs gemelijk: ‘jullie wille ’t beter wete - alléén laat ’k me d’r niet voor spanne - nou niet en later niet...’

Er kwam ’n zwijgen of ze geruzied hadden.

Hendrik stak ’n sigaar aan, begon de koets vol te dampen - en omdat hij ’t voorbeeld gaf, kreeg Jacob de halve sigaar die-ie in den koperen bewaarder had opgeborgen, uit z’n binnenzak, ’t Eene raampje

195