Schetsen en vertellingen

uil, de vlinder, om de elektrieke bal van de Bazar klepperend of-ie dronke was zoo bezope! ‘waar mot ’t weze?’

°k Zal me hand voor je ooge legge, stommert, dan zie je ’m nie-meer.’

Ert! Ert! Twee slagies en ze stonge op de grond.

‘Effe blaze/ zee de zwaan: °k zweet me dood van ’t jachte.’

Liege deed-ie geen woord - langs z’n poote kwamme plassies, as bij moeder d’r purreplie in de doorloop. En van z’n eige beene droop ’t door de zole heen. De mensche begonne d’r stil van te staan, of d’r ’n ongeluk was gebeurd. Ting, ting, ting, zee de elektrieke tram, om te waarschouwe. Ja, bel maar raak -, daar is geen doorkomme an -alsof ze nog nooit ’n zweetende zwaan hebbe gezien - alsof je ’t ken helpe dat de sterre in je zakke zoo’n groen licht geve... Ting, ting, ti-ti-ti-tin-tin-g...! Stik jij, vent! As je me zwaan overrijdt, zal ’k je ’n haal met me riem geve - ik waarschouw je - lamme dikkop... Ting, ti-t-t-tiiiiiing!

‘Dring niet zoo mensche!’, zee de zwaan: ‘motte we d’r onder rake?’ ‘Sla d’r op met je vlerke - as ze niet luistere wille, de sallemanderd!’ Wat ’n volk - wat ’n gedrang om niemendal! Zwart zag ’t waar of-ie keek - as de Koningin na de Dam kwam ware d’r nie meer mensche? Daar stong de waschvrouw van de overzij, met ’r paarse knuiste op ’r heupe - zoo van ’r soppie weggeloope - daar ’t meissie uit de sigarewinkel met ’r vader die ’s Zondags de heele avond psalme zatte te blerre - daar de kerel uit de snoepkelder, die as-ie apeneutjes voor je kopere cent gaf, z’n duim in je hand steikemde om je te beduvele - daar de stikkedoor van twee huize verder, die de ruite insloeg as zij ’m d’r niet in wou late - daar de honde-scheerder, met ’n gedresseerde sijs op de klep van z’n pet - verroest, wat zat de sijs as ’n lijkie zoo stil! - daar de moordenaarster, uit de potte-en-panne-kelder, die d’r eerste man met luciferskoppe had vergeve - daar z’n zussies - zou je ze niet op d’r bek slaan, daar ze van huis ware geloope? - Sientje met Bet en Zus an d’r hande - Cor en Ansie d’r achter... Jessis as de zwaan ’r op los vloog, raakte ze onder de voete...! Nou maar goddank, daar ha-je ’n smeris - die douwde ze allemaal vort - die zee: deurloope, deurloope, deurloope - die kwam op de zwaan toe.

Wat mot jij in de volte - waarom bè-jij uit je vijver gezwomme? -En hé-daar, dolle Jan, wat brandt ’r in je zakke? Laat ’r is kijke!

162