Schetsen en vertellingen

waarachter te haakte, wanneer de koessier ’t niet in ’t snotje kreeg! Loope dat de sterre, die-ie had late zitte, deeje... Je wier d’r gek van... In de draaimolen van ’t Amstelveld, met de leeuwe en de houte knolle, was ’t ook zoo’n pan, as ’t orgel begon en de sante-petie rond de gaslichies en spiegels en lappe d’r van door ging, je je poote om den nek van de knol most houe om d’r niet af te blikseme. ‘Me doene ’n doodval, zwaan as je ’t maar weet!’

‘Je mot niet prate, jó, anders raak ’k me stuur kwijt. As je denk dat ’t makkelijk is, zeg! De trein ken niet harder..

‘Piep jij zoo?’

‘Dat benne me vlerke - die loope droog van de het te.’

‘Mot je die smere as je werom ben?’

‘Dat doen me met water - van wagesmeer wor je zwart - en olie is niks gedaan - da’s vettige smurrie - Jö, wat frunnek je toch aan me veere - zit d’r nou stil - jij miert zoo, verdorie-nog-an-toe, of-ie ’n spons heb ingeslikt!’

‘Dat komt van me beene - die gaan met de wind op en neer - doe jij daar wat tege...’

‘Hou je bek,’ zee de zwaan: ‘me komme langs de gote - as jij zoo kletst, kijke de mensche uit de zolderrame, smijte ze me wat na me bast. - Je mot ze kenne as ik - gistere ben ’k met platvoete-Sien uit de mangelerij, die jij in d’r kuite kneep dat ze d’r blauwe plekke van kreeg - jij ben ’n judas, zeg - je most ’t mijn flikke! - gistere ben ’k met die ’n ster met ’n staart weze vange - en op ’t hoekie bij de schele - patsch! - ’n natte pruim in me nek - over de gootrand heen! - ’t benne sloeries...’

‘Hèhèhèhèhèè...!’

‘Vin jij dat zoo lollig?’

‘Ken ik ’t helpe as jij me an t lache maak met je natte pruim? Hèhèhè! Die schele is ’n stuk schorum nou!’

Rrt! Rrt! Rrt! Daar kwamme de strate - de winkels - de lichte van de lantaarns - de elektrieke bal van de Fransche Bazar - Jessis, jessis, wat ’n beeste zwomme d’r om heen - die in de vlam woue - de stommelinge - d’r niet bij konne - ’n glazewasscher met poote as stelte - ’n nachtuil met ’n kop as ’n bessie - ’n vlinder die tege de bal op wou kruipe, d’r tellekes af glee. Wat ze d’r an hadde...

‘Blijf jij d’r ook om vliege zwaan? - Schiet op!’

‘Da’s verroest-gek,’ zee de zwaan, naast de glazewasscher, de nacht

161