Schetsen en vertellingen

an z’n dochter Merietje geve, die zal d’r dol mee weze.’

‘Wat zal moeder ’n kolooge zette, zwaan, as ’k met ’n berg steene thuiskom! Dan ken me vader ’n takel en ’n fiets koope om bood-schappe te doen - en me moeder ’n furnuis op de markt - ’t kreng da-we nou hebbe rookt as de hel - je ken je vinger door de naje steken - en dan kenne de schoene van Sien en Cor gelapt worde - de bult krijgt over de daalder - zonder cente lapt-ie niemeer. -Zou-ie voor die groote groene, waarin je niet kijke ken, zou-ie daar al de zole voor neme?’

‘As je toch van één ster ’n huis van vier verdiepinge met ’n hijsch-balk en ’n draairad om de wasch door ’t zolderluik te trekke ken bouwe! Pas nou op - we benne d’r haast - en niet te wild toegrijpe -d’r benne d’r kokende bij - je mot in je hande spoege voor je ze anpakt - hoor-ie?’

‘Hei jij d’r al een in je bek?’

‘Ik - wat mot ik d’r mee doen? Ik zoek voor jou de middelsoort uit -anders kenne ze niet in je zakke.’

Effe je oogen dicht doen. Blind wier je van zooveel elektrieke lichies. ‘Ken ’k me hande loslate, zonder da’k ’r af glij, zwaan?’

‘Ik hou je met me vleugels/

‘Kip, ik hebbie! Verroest wat is-ie heet... ’k Zal ’r tegen blaze, hè? Wat ’n bonk! Nog grooter as ’n cocosnoot - hei-jij wel is schijfies gekocht? - en wat ’n licht zit ’r in! As ’k die voor me moeder bewaar, heit ze geen petrolie meer nodig - daar ken ze bij leze - en de koffie ken je d’r warm op houe! Hèhè! Wat zal vader ’s smoel trekke...’ ‘Pluk d’r nou meer, Jan, en zit stil anders duik je! - die paarse mot je hebbe...’

' Au! Die brandt me ’n blaar an me duim!’

‘Hebbie ’m late valle?’

'Daar gaat-ie - hèhè! - snap-ie, zwaan, hoe d’r in ’t najaar zoo’n boel verschiete? Van ondere! Da’s ’n kleintje! Die krijgt de bult voor me zole. En die is voor de melkboer - en die voor de bakker -en die voor honderd zware turve - en die voor ’n ons appelstroop -ken d’r wel op overschiete, watte? - en die, wat zalle me daarmee doen? - voor ’t nieuwe furnuis - en die voor de takel - mag wel ’n kokker weze...’

‘Nou niemeer, Jan, anders draagt ’t te zwaar - nou gane me koope...’ Rrt! Rrt! Rrt! ’n Vaart as de zwaan zette - gauwer as de bakkies

160