Schetsen en vertellingen

‘Had ze warm gehouen - als je ’n huishouen verstaat/ zei hij driftig. ‘Wel zeker! - Wel zeker! As ’t weer gebeurt ga ’k met Suus vooruit eten, kan jij de kliekies krijgen! ’k Zal me uithongeren voor jóu!’ Afgemat zweeg ze.

En pa, in den stoel bij ’t raam, zwéég.

Toen klonk nóg eens Suus’ peinsend-klagende stem:

‘Zeg u dan of ’k ’m némen zal, pa...!’

Er kwam geen dàdelijk antwoord.

Tegen acht uur werd in ’t zijkamertje een kil-klukkende verlovings-kus gegeven.

Tegen negen, at ma ’n paar beschuitjes met marmelade.

FEEST

Op z’n bed had ze ’m ’t cadeau gebracht, den gouden ketting in ’n keurig foudraal. En toen-ie, slaperig nog van ’n heelen nacht nerveus gedoezel, met onthutste verwondering de schakels door z’n ouwe vingers liet glijen, kijkend alsof-ie ’t niet gelóófde, zei ze plezierig: ‘Ja, ’t is góüd - dacht je soms dat ’t...?’ Nou daar zou ze ’m effen van overtuigen. Met ’r dikken wijsvinger wees ze de merken, bracht z’n pil. Ja, nou zag-ie ’t ook.

‘Meid, ben je niet wijs/ mopperde-die glimlacherig z’n hoofd schuddend: ‘is me dat ’n geld uitgeven - wat ’n pracht van ’n ketting...’

‘En andoen vandaag,’ zei ze, z’n gekleede jas met ’n schoon front klaarleggend.

‘De ketting ja,’ knikte-die: ‘maar me jas, nee hoor! Wat motten ze denken! Nee - Nee...’

Oud in de alkoof, èrg met z’n bed-verward zilvergrijs, dat enkel aan slapen en nek nadonsde - als-ie uitging droeg-ie ’n pruikje - zat-ie de gekleede jas te bestaren. Hoe ze daar an kwam? As niemand ’r op kantoor an gedacht had, zat -ie voor zot, zouen ze ’m allemaal malle vragen doen.

‘Hü!’ - lachte ze valsch-luchtig: °k wed met je dat ze ’t kantoor

141