Schetsen en vertellingen

‘Toe ma - wat trek je ’t je overdreven an...’

Ma bewoog niet.

De vorken beraasden de borden - de schol lilde - de sauskom geeuwde.

Toen nam pa z’n twééde moot, z’n tweede portie aardappelen en eiersaus. En zich nu aangenamer, menschelijker voelend, ontdaan van z’n leege maag - ja, ’n léége maag met Boondkamp en nicotine kan in ’n zèt je excellentst humeur bederven nu ook positiever snappend dat-ie ’n klein beetje reden gegeven had - begon-ie goedig over ’t eerste ’t beste te praten.

‘Is ’r iemand hier geweest, Suus?’

Suus haalde ’r schouders op. Zoo dee pa altijd as-ie met ma kwestie had.

‘Geen brieven geweest?’

‘Ja - twee dozijn,’ zei Suus onverschillig.

Pa at. ’t Glas bier - vijfcents gèrste - spoelde z’n mond. Hij zuchtte zóó als-ie geschrokt had.

‘Mina, wees nou niet koppig en éét wat,’ zei-die, zich af draaiend. ‘Bemoei je niet met me,’ zei ze uit de hoogte en ’m nog eens neerzettend: ‘alleen karakterlooze menschen kunnen d’r maag völladen as ze niet slikken kunnen van zenuwen...’

Pa ging niet direct op ma’s logica in.

Z’n kleverig mondje schoon wrijvend, leunde-die achteruit en zei zonder verdere inleiding, botaf, om iemand de stuipen op z’n lijf te jagen: ‘As je dan wéten wil - Leonard Stam het aanzoek om Suus gedaan...’

Eén schichtig eeuwigheidsoogenblik dreven ma’s oogen naar de restanten van schol, eiersaus, aardappelen - één sporadisch moment ontstroefde heur deftigheid... Om Suus aanzoek gedaan. Door Leonard Stam van de vleeschhouwerij...

‘Aanzoek gedaan,’ schrok Suus - ma zat alweer - ‘aanzoek gedaan, pa?’

‘Ja,’ zei hij glimmend en van Suus’ verwonderings-gebluftheid keek-ie knikoogend naar wat zwijgen blééf in den leunstoel. ‘Nou?’ vroeg-ie toen.

‘Nonsens,’ zei ma, in ’n toon die méérdere explicatie vroeg. ‘Daarom was ’t zoo laat/ grunnekte hij; ‘en nou mot Suus ’t verder zélf weten.’

139