Schetsen en vertellingen

’r blonde haar voor den spiegel bij-schuimend, °k had zoo de gedachte waarmee ’k jullie plezier kon doen voor de afreis - ’k dacht an ’n ander cadeautje - maar jullie hebben zoo alles - zoo letterlijk alles - toen ben ’k even vlug naar den bloemist gegaan - en heb ’n levenden pot uitgezocht - van afgesnejen bloemen hou je niet - dat zei je nog gister - oppassen dat ze niet bevriezen - en góéd onderhouden, hoor!’

Telkens ’t weerbarstig haar met kleine klopjes bemeppend, babbelde ze in één rateling door, opgewekt de vriendin in het spiegelglas toeknikkend.

Annie met den rug naar haar toe, maakte ’n plaats in den bloemen-standaard, en nou ’t rappe, jonge geluid in antwoord-achting knapte, zei ze gedwongen-vriendelijk:

‘... Zeker - Dat hoef je niet te zeggen - ze zijn beeldig - ’k had geen idee dat ’r in die kou al zulke mooie chrysanten waren - heelemaal geen idee. *.’

En ineens liefjesweg, in denzelfden koud-hartelijken toon, vroeg ze de vraag die ’r al ’n half uur had bezig gehouen, die ’r bleek had gemaakt: ‘Is Frits met je méé wezen koopen?’

‘Frits?’ zei Lisette verwonderd, zich plots omkeerend. ‘Frits méé wezen koopen? Hoe kom je daar op? Dan zou ’t toch geen verrassing voor jullie geweest zijn?’

°k Dacht ’t zoo - omdat-ie óók voor ’t ontbijt uit is gegaan en nóg niet terug is.’

‘Da’s toevallig!’ lachte Lisette; ‘twee langslapers vallen uit d’r bed en doen boodschappen zonder mekaar te ontmoeten! Je heb je se-kuur vergist - ’k wed dat-ie nog ónder de wol leit...’

‘Néé,’ lachte Annie mee, gerustgesteld. Plots stapte ze op Lisette toe, nam ’r hoofd in de handen en dankbaar, opgelucht door ’t weten dat ze niet samen geweest waren, geen apartje hadden gehad, half-met-berouw dat ze de laatste dagen om ’t geringste stug en prikkelbaar had gedaan, zoende ze de vriendin op de wangen: ‘dank je wel voor de chrysanten, Lies-lief, ze zóó as je weer vacantie heb, rekenen we op je.’

‘Dat duurt nog ’n poosje,’ zei Lisette luchtig; ‘misschien in geen jaren.’

‘Ach kom! Met Paschen zien we je weer - de logeerkamer is voor je besproken - zóóveel heb je niet om handen - En je weet wat we ’t

113