Schetsen en vertellingen

opnieuw. Waarlijk, hij zei langs z’n neus weg dingen die ’k absoluut niet wist.

‘Wie is die meneer?’ vroeg ’k heel zacht aan den vriend die me in de sociëteit had geïntroduceerd.

°n Kaffer,’ zei de vriend plomp.

‘En hij...’ begon ’k, ongeloovig.

°n Kaffer,’ herhaalde de vrind.

Op ’t zelfde oogenblik nam de zwijger-van-straks wéér het woord. Z’n bitterglaasje was her-vuld, z’n zwart oogen schenen levendiger te worden: ‘Wat zeit-u? Nee, da’s nou met uw permissie glad andersom! Néé meneer, de albinos zijn geen volksstam, heelemaal geen volksstam - de albinos die u gezien heit vind je overal, overal.’ ‘Da’s nièwaar,’ opponeerde de rijksontvanger: ‘ik heb altijd gehoord dat ’t ’n menschenstam in Afrika of zoo iets is.’

‘Glad verkeerd,’ zei de zwarte geleerde stug; ‘u weet ’r niks van, nee niks! Je vindt ze overal - ze hebben ’n rooie pupil en kijken ’t best als ’t schemert. Je heb ’t zelfde bij konijnen en zwaluwen.’

°k Dacht toch positief...’ haperde de rijksontvanger.

‘Néé, meneer!’ gromde hij voor ’t laatst.

Hij had geen joviale manier om anderen iets duidelijk te maken, maar in elk geval: hij had gelijk. De vergissing over albinos had ’k meer gehoord.

‘Hoe heet-ie?’, vroeg ’k wederom zacht aan mijn vriend.

‘Wat interesseer jij je voor die kaffer?’ grinnikte deze. ‘Piet Slap -enkel Piet Slap.’

Jullie hebt zeker woorden met mekaar gehad, dacht ik - natuurlijk de ouwe kibbelarij en herrie van ’n dorpje. Want al is de tóón van meneer Slap dan niet beminnelijk - hij schijnt z’n zaakjes te weten. En dan kom je er al licht toe ’n beetje pedant te zijn in de buurt van ’n stilstaand plattelands-slootje.

Er werd in dat bitteruur op ’t sociëteitje heel wat af geredeneerd. Meneer Slap bitterde zwaar. Maar hoe licht komt een ontwikkeld man in eenzaamheid tot fouten en excessen? Ontwikkeld was-ie positief. Praatten de anderen over onnoozele zaken, amuseerden ze mekaar met koffiehuismoppen - Slap zat als een spin in z’n web, sprak ernstig, maar wat-ie zei was doorgaans verstandig. Zoo herinner ’k me dat-ie af en toe wetenschappelijke bijzonderheden lanceerde, die interessant waren. Of-ie ’t dee omdat Falkland - de

108