Kleine vertelsels

8₄    DE MOF

Om de gekke woorden giegelden ze.. . Nou zou-ie uitleggen.

. . .„Magedin . . . das heiszt Mägdelein . . . Ein schone wip . . . das be-deutet. .. das be-deutet. . . Nou goed de bank vasthouen . . . stevig ... en voor je uitkijken . . . O God, wat werd-ie naar .. . Daar had je ’t weer. . . nou keken ze’m allemaal an omdat ie z’n mond hield . . . Waar had ie ’t over? . . . Wat keken de jongens ’m an! . . . Wat wou-die gaan zeggen? . . . Das bedeutet. . . Das bedeutet. .. als-ie niet even ging zitten zou-die tegen den grond slaan . . . Nou lachten ze ... Je hoorde ze giegelen . . . Maar nou zat-ie . . . Daar kwam ’n prop papier net tegen z’n hoofd . . . Dat voelde-die wel... Dat most Lamberts gedaan hebben... Als de jongens d’r nou niet waren, zou-die huilen . . . snikken . . . om dat geheugen, dat. . . niet meer deugde . . . dat nooit meer zou deugen, zoo suf werd-ie . . . Wacht. . . Nou zou-die met de liniaal tikken om stilte . . .

,,Stilte jongens ... Ik ben niet goed in orde ... Ik zal zoo voortgaan” . . .

In ’n nevel zag-ie ze nou . . . met d’r hoofden dicht bij elkander... Ze zaten ’m allemaal te beloeren . . . zoo gek as z’t van ’m vonden . . . dat ’t nou al drie maal gebeurd was, dat-ie midden in de les de kluts kwijt raakte en net als ’n dooie, zoo mal en zoo wit voor zich bleef staren . . . Timmermans zat nou ’n potlood te slijpen . . . Pieters beet in ’n appel... Davids was heelemaal niet te zien... Nou... Nou weer even de oogen dichthouen, want. . . ’t komt weer ... O, wat is dat akelig . . . dat groote leege, lichte gevoel . . . dat wegsterven van de witte muren . . . dat tcch nog hooren van het stemmengegons . . . Nou gaat ’t weer weg. . . Nou klaart ’t weer op . . . Daar zit Timmermans, die z’n nagels snijdt met z’n zakmes . . . Daar zit Driebels, die uit ’n zakkie snoept. . . Nou weer beginnen . .. „Jonge