Kleine vertelsels

i3°    DE ZANGER

trein gehaald en den heelen dag met hem rondgesjokt, van tante Eitje naar oome Sem, van oome Sem naar oome Bram. Overal moesten ze zien hoe dik die was geworden, en hoe fijn die in z’n kleeren zat en dat-ie ’n échte gouwe ketting droeg en dat z’n snor zoo gegroeid was — en overal bij koffie-met-veel-suiker, koek-met-veel-suiker en nóg eens koffie-met-veel-suiker most-ie zingen. Anders zouen ze ’t niet gelóóven. Anders konnen ze wel zeggen dat ze opsnee. Joozep had nou al Behüt Dich Gott bij tante Eitje, het lied van Bombar don bij oome Sem, Hab Ich nur deine Liebe! bij oome Bram, Ein Schütz bin Ich in des Regenten Sold bij nicht Rachel, Mag der Himmel es Dir vergeben bij Sjaakie den diamantslijper van éénhoog en Einst spielt Ich mit Scepter bij Maupie Leeflang, die op de markt met komkommers stond, gezongen. Hij was óp van de koffie-met-veel-suiker, de ongewone vette zoete koek en van zóóveel zingen als hem in het koor in Duitschland nog nooit op een dag overkomen was. Nu, bij tante Bekkie — en de visites waren dien Zaterdag nog lang niet afgeloopen! vielen ze weer op hem aan, kreeg hij weer koffie-met-veel-suiker, hadden ze z’n pak, z’n horlogeketting, z’n das bewonderd en schreeuwde de heele familie dat-ie zingen zou. Het kamertje was broeiend-heet. Ze zaten te puffen bij koffie. — Nee hij verdraaide ’t. Hij was schor. Hij was moe. Den heelen nacht had-ie op de boot op een bank gelegen.

Maar dan protesteerden ze allemaal. As-die bij tante Eitje en oome Sem en bij Sjaakie gezongen had, dan was ⁵t moedwil om hier z’n mond te houen. En weer drong moedertje aan:

. . .„Toe nou Joozep! ... Ze willen ’t zoo graag hoore! En hoe lang blijf je heelemaal hier? . . . Doe mijn nou ⁹t plezier” . . .

Ze zat zóó prettig ingeknuft, als de moeder, tusschen nicht