schrijving van de verschijnselen en uitwerkingen dezer ontzettende kwaal, al somberder werd zijn pijnlijk relaas en eindelijk was hij aan de operatie toe, — hoe hij 't overleefd had wist hij niet, maar ze hadden een stuk uit z'n hersens of daar in de buurt gesneden — zijn verstand was even groot gebleven, — of even klein — voegde hij er met sombere humor aan toe.
Juist wilde hij me het lidteeken laten zien als uiting van opperste vertrouwelijkheid, toen de knoopenbranche die al lang teekenen van ongeduld had gegeven, plotseling hem in de rede viel: „Tsjechisch knoopje hebt u daar aan uw mantel. Geen knoop op de wereld die ik niet ken. Goedkoop Tsjechisch knoopje." Hij duwde me eenige kartonnen met knoopen onder mijn neus, waarbij bliksemsvlug afrafelde: „Japansche tinnef, Tsjechisch- iets beter, Engelsch- het beste, weer van dat Japansche goedkoope goed, die maken de markt kapot."
De oorontsteking, die juist begon op te leven bij het uitvoerig relaas van zijn kwellingen en me iets zeldzaams op operatiegebied wilde demonstreeren, barstte ineens woedend uit: „Ik wou dat jij in een knoop stikte! Geen grein gevoel, ba wat een vent,