Vingeroefeningen

zwarte schoen, de vrijheid op te merken: „Meheir suipt millek!"

En deze Eelco, die voortdurend lijdzaam met twee woorden geantwoord had, zonder een kik te geven afstand van rooie Ranja deed, zelfs het bovenmenschelijke tot stand had gebracht, te verdragen, dat hem een fluitkikker botweg geweigerd werd — die heilige, engelachtige Eelco veranderde bij deze toch werkelijk onschuldige opmerking in een bezin-ninglooze woestaard. Zijn .„millek" en de consumpties van zijn ouders omgooiende stortte hij zich op het verbaasde jongmensch, dat de grap had gemaakt. Het zachte gedweeë jongetje met het pijnlijk regelmatige ponnyhaar, het bezadigde jongeheerenjasje en het keurige dwaze mutsje werd tot het jonge Viking. Zijn blauwe oogen fonkelden. „Hier heb je „mijnheer" en hier heb je „melk"", krijschte hij en trommelde met zijn kleine vuisten op het smoezelige gezicht van den veel grooteren geheel verbluften jongen.

Dus het meheir en de millek hadden deze uitwerking te weeg gebracht. Eigenlijk had ik gemeend, dat de met gestyleerde kameelen omgaande Eelco zich door het onaesthetische „suipt" zoo van de wijs liet brengen. Maar mijnheer en melk? .... Het terras zat vol