Huzaar! De Herr Direktor is weg van me en de cocktailshaker is ook al verliefd. En hoe heb je vanavond bij me te eten gehad?" zei ze, alsof de Zwarte Huzaar dien dag haar eigendom geworden was. Zij besloot: „Ik blijf bij Madame Susanne, de Ster van het Oosten. Wat die voorspelt, komt altijd uit!"
„Kitsch!", zuchtte de gedesillusioneerde Gustav alleen en ik weet niet of hij „De Zwarte Huzaar", „De Ster van het Oosten" of wel „Het Bescheiden Viooltje" bedoelde.