van twee kinderen. Elke dag van dat chocoladezand op je ouwe brood, en een eitje, waar een barstje in zat, most ik in dat schort bij de kruijenier terugbrengen — kan u denken, hoe ze me bij die kruijenier aankeken om dat eene eitje en dat schort er nog bij?
As ik me effe verkleeje wou, zei dat......
(vul iets naars in): „Ga maar gauw zooals je bent, stouterd, een ander zou trotsch zijn op zoo'n prachtig Fransch schort." En Karei geeft een monoloog gekruid met de hooge gemaakte stem van mevrouw Van Berch van Vleuten, die ik alleen maar vergelijken kan bij dat, wat de grootsten op cabaret- en burleske-gebied vertoond hebben. Want niemand zal kunnen tegenspreken, dat de metamorphosen van Karei van heftig uiteenloopenden aard zijn. Want eigenlijk had ik me toch iets anders voorgesteld — het was werkelijk een verheffend gezicht, Karei als butler te zien bloemen rangschikken op bijna Japansche meinier — er ging een zekere sfeer uit van de schepping door mevrouw Van Berch van Vleuten uit Karei gemaakt. Ik heb door mijn gebrek aan prestige en mijn nieuwsgierigheid dit moeizaam opgebouwde kunstwerk volkomen verstoord. Ware ik een echte mevrouw of dame en geen schepsel geweest, dan zou er