Vingeroefeningen

Vleuten overal over mij verspreid, doordat Karei in overdreven oprechte dankbaarheid van dit onnoozele drankje bij een laatsten nogal heftigen afscheidsstrijd om het rood-wit gestreepte jasje gezegd zou hebben: „Die dame gaf me direct een glaasje Voorburg, dat is nu eens een echte mevrouw." — Men zou een heele philosophie over de begrippen mensch, mevrouw, dame en schepsel kunnen opbouwen, maar Karei liet me geen tijd dit thema uit te spinnen. De ingestudeerde buiging kwam werkelijk uit: „Waar vandaan zou ik een buiging hebben? — bij ons mensen zeggen ze besjoer of tabé, en daarmee uit. Maar ze liet me buiginge maken, wat most ik doen — ik was werkeloos kaaiwerker en ik boog maar, tot mijn kop draaide. Ja, u lacht nou, maar 't was geen pretje voor een vader van twee kinderen." Ja, ik lachte — ik zag mevrouw Van Berch van Vleuten ernstig korte buigingen maken, zag haar lang en tanig gezicht met den zoetig vertrokken mond en de te hoog geplaatste kleine oogjes en ik zag deze kaaiwerkers-buigingen — doch toen lachte ik al niet meer.

Er kwam een soort overeenkomst tusschen ons tot stand, waarin de volgende punten nagekomen zouden worden door Karei: