Vingeroefeningen

wordt al dikker en dikker — al zoowat 3 jaar lang, hij is als slachtoffer van zijn beroep eens van een dak gevallen en heeft daarbij zoowat alles gebroken, wat bij een mensch breekbaar is. Maar hij is aan de beterende hand. Goddank, de man en vader — als er nou maar niet „framboze" bijkwamen, zegt Juffrouw Leida. Er zijn eenige onjuistheden in het verhaal — soms wordt deze ongelukkige man in Haarlem, dan weer in Scheveningen of Laren verpleegd — ik vind dat vele gesjouw niet goed voor iemand, die zoowat alles gebroken heeft en nog trombose schijnt te hebben. Ergens heeft die man van Juffrouw Leida iets nevelachtigs en vaags voor me; daarom spreek ik zeker zoo graag over hem met haar. Het geheimzinnige trekt altijd aan. Ik weet precies, hoe de oude moeder van Juffrouw Leida er uitziet, wat ze graag eet en welke haar gewoonten zijn. Zelfs de oeroude zuster van die moeder staat scherp omlijnd voor me, kaarsrecht met nog alle tanden en met een figuur „as een jonge meid". En ik weet precies, hoe de broers van Juffrouw Leida gestorven zijn — „de een heit een zuiplap uit het water gehaald en fuile dampe binne gekrege, nou loopt die zuiplap nog rond en me arme broer is dood." En de andere is met een scherm om