Vingeroefeningen

tragedie verwant was. Een aparte uitnoodi-ging betrok zich op een chauffeur of liever gezegd op de uniform en de pet van een chauffeur, welke kleedingstukken zoo midden in den nacht voor een beschonken, in haattoe-stand verkeerend iemand, niet erg veel verschillen van uniformen uit de gelaakte gemeentebedrijven: „stik de moord, gluipert, stik-em-dubbel-naar-binnen", orakelde het mannetje raadselachtig en onduidelijk; maar de chauffeur vond het al lang goed en wuifde minzaam. De agent was er ineens, zooals de lantaarnpaal, de maan en het asphalt er waren, zooals alle noodwendige, alledaagsche dingen en natuurverschijnselen er plotseling zonder veel ophef zijn. En eerst wilde de agent niet eens kwaad worden — dat weet zoo'n agent even goed als God zelf: Een beetje Zondag en een boel werkdagen — een beetje Zondag en een boel Catsjes. En dat alleen krachtige, goed in hun Zondagsche jassen passende persoonlijkheden zonder gevaar door zoo'n Catsjes-dag heen rollen. Dus de wetende agent begon met negeeren — goeig glimlachend vriendelijk negeeren; alleen maar een beetje heen en weer kuieren. Maar dat wilde het mannetje nu juist niet. Hij wilde haten en zich ontladen, een ventiel vinden