Vingeroefeningen

iets koken in dat huis," stoof ik krengerig op, „niet eten zelfs." Ze gooiden me niet eens in het moderne namaak-grachtje, waar we langs liepen in die buurt, maar troostten liefderijk met hun vingers naar een in aanbouw ver-keerend straatje wijzend: „Daar woont een man, die voor de fijnste warme malen zal zorgen op den dag van de verhuizing al."

Nu, over dien man zal ik het dezen keer hebben. Hoewel er ook heel wat over de kippenhokken te vertellen zou zijn — met kanjers van hanen, die om 3 uur ’s morgens met kraaien begonnen — en de platte grond was ook niet in orde van dat huis. Ik weet niet, of de architecten en aannemers wegens bedriegelijke voorspiegelingen van onware feiten vervolgd zijn geworden. Dat soort huizen was gebouwd voor den schoonen schijn — niet om erin te wonen (op buiten-landsche bouwmeesters en andere in groote hotels recepieerende hooge gasten, die er langs werden gereden onder deskundige leiding, maakten de picturale gevels een diepen indruk — „1'architecture hollandaise est sublime"), van binnen was er nog geen stevige balk te vinden, om een paar gymnastiekringen te bevestigen.

Doch ik wilde over Noack vertellen — een