Joodse godsdienstleer voor de jeugd

te bedeelen en het ten allen tijde/ zelfs bij onze hoogste vreugde, vóór alles te gedenken. Zoo moet ook ieder door ons en ten onzen behoeve opgericht gebouw׳ ieder feestmaal, ja iedere wereldsche vreugde tot aandenken van Jeruzalems en des Tempels ver-woesting (מכר לחורבן io eenig opzicht onvolmaakt bljjven. En tot onze innigste, heiligste smeekingen behooren die om het herstel en de wederverheffing van Tsion en Jeruzalem.

Als uitvloeisel van het voorschrift onzer Thora, om over het verlies van ouders, kinderen, echtge-nooten, broeders en zusters rouw te bedrijven, zijn ons door onze geleerden talrijke Joodsche treur■ plichten (אבלות) overgeleverd, die aan de eene zijde bestemd zijn, om aan onze droefenis over het geleden verlies uiting te geven, maar aan den anderen kant, om ons tevens verwijderd te houden van die in overdreven uiterlijkheden bestaande teekenen van rouw, die ons als strijdig met onze Joodsche be-grippen verboden zijn (in overeenstemming met het verbod van שרט לנפש en ׳ולא תשימו מרחה Lev.

v 1v t    v 1v    t :ז t r r    :

19, 28 en Deut. 14, I).

De Joodsche treurplichten gelden bij het overlijden