Liederen der gemeenschap, Tweede deel der liederen

Muziek, — het diepe zuchten van de lente,

Het open waaien van de berkenlanen,

Het stooten en aanvonkelen van lijnen,

Het morgenlicht dat valt als klank van glazen.

Muziek, — de rijpe weelde van den zomer,

De gouden bijen zoemen in de bosschen,

De roode dennen dragen paarse vlammen,

De ruimte hangt verzadigd van zonhette.

Muziek, — de droge klank der fijne takken, Wanneer de luchten stijgen, hooger, hooger, En al de sterrenbeelden afscheid nemen;

Te wachten ligt de bleek geworden wereld.

Muziek, muziek, alom het sprakelooze Wonder dat ontstijgt aan de verschijningen, Het al-omvattende, het grenzenlooze,

Het in elkander o ver gaan der dingen. —

87