Kamertjeszonde

Hij praatte verward-driftig door. Ik luisterde, moe, slaperig, tot ik indutte als een afgejakkerd koetspaard dat in het tuig te rusten hangt.

Schél was de stem die ons wakker schrikte. De herkenning deed mijn hart heftig schokken. Wat kwam Leentje Plas hiér doen ?

‘Ben u het juffrouw Plas ? Wat is er ? God wat is er! Is er iets... gebeurd ?⁵ Leentje Plas hijgde van het trappen klimmen.

‘Effe wachte... Wat luizige pesttrappe... Ik kan goddome haast niet pra-

te... Hé... Hé.⁵

‘Wat is er dan! Wat is er?⁵

‘Ze zijn om de kindere geweest.⁵

‘Om de kinderen! Om Ka! Om Toos!⁵ schreeuwde ik.

‘Ja... Ja... En nou kom ik je waarschouwe.⁵

‘Zijn ze wég, wég ? Wel godverdomme!⁵ Bijna begon ik te schreien.

‘Nee nog niet weg... Over een uur... Over een uur... Om zeven uur zou-en ze terugkomme.⁵

‘Terugkommen ?... Vertel dan toch ?... Nee ik ga mee.⁵

‘La me effe uitblaze... Ik zweet as de verdommenis... We hebbe de tijd...

Nog een dik uur.⁵

‘Ga dan zitte... Wdt is er gebeurd,⁵ herhaalde ik half suf.

‘Ik heb ze gegeve!... Ik had ⁵m haast op z⁵n sansodemieter geslage... Die vuile jood... Ik ben makkelijk als ik begin hoor! Ze motte met mijn beginnen!... Z⁵n oge uit z⁵n kop zou ik ⁵m gekrabd hebbe... Zo⁵n stuk pest-ellende!...⁵

‘Watte dan ? Watte dan!⁵ hijgde ik.

‘Je mérkt toch dat we nieuwsgierig zijn,⁵ zei Scherp, die opgesprongen was.

‘Wacht dan... Wacht dan... Jezis me asem! Tegen vier uur - om en om vier - gaat Sorsien effe een boodschap doen met Perron - ik geloof nieuwe baleine voor d⁵r corset kope en vergif voor Perron d⁵r hondje dat schurf het, afijn dat doet er niks toe, ik zou op de kindere passé. Ga jij maar gerust, zeg ik tegen Sorsien, ik zal wel een ogie op ze houe. - Nou, toen gaat ze - goddome ik kan me gedachte niet bij mekaar houe - nou toen zegt die lekkere Ka tegen me: tante magge we voor de deur spele met Jo - da⁵s het kind van de herberg naastan - ja, zeg ik, maar niet van de deur weggaan en niet van de stoep en oppasse voor de honde. Sorsien die liet ze ook elleke dag een uurtje voor de deur. Zulleke schape, helemaal geen lucht en pas ziek geweest, niewaar ?⁵ ‘Rek het nou niet zo, juffrouw!⁵

‘Als je me nou nog zenewachtig maak kom ik er helemaal niet uit... Ze

364